(6762 S. K. m. 3, 4, 21) (1086 S. K. m. 438) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.10.2000 tarih ve 1997/219-2000/404 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Kamil Koç A.Ş. ve Cihan Tur Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan Mehmet ile Halit'in sürücüsü ve maliki olduğu kamyon ile diğer davalıların sürücüsü, maliki ve işletmecisi oldukları otobüsün 8.5.1995 günü çarpışması sonucu oluşan kazada, otobüs yolcularından olan müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, asıl davada 600 milyon lira manevi tazminat ile şimdilik 400 milyon lira tedavi ve işgörmezlik tazminatının, birleşen davada ise 4.579.103.827 lira iş görmezlik tazminatının olay tarihinden itibaren reeskont oranında faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra davalılardan Halit hakkındaki davadan feragat etmiştir.
Davalılar A.Ş. ve Ltd. Şti. vekili, tazminat miktarına itiraz ederek, her iki davanın reddini istemişlerdir.
Diğer davalılar, her iki davaya yanıt vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, her iki dava bakımından kısmen kabul kararı verilmiş, olay tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılardan Kamil Koç A.Ş. ve Cihan Tur Ltd. Şti. vekili temyiz etmişlerdir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Kamil Koç Otobüsleri A.Ş. ve Cihan Tur Turizm Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince, bir kısım davalılar ile davacı arasında taşıma sözleşme ilişkisi bulunduğuna göre bu davalılar bakımından TTK.nun 4. ve 21. maddelerine, taşımanın gerçekleştirildiği otobüse çarpan diğer kamyonun maliki olan davalının, kendi sürücüsünün haksız eyleme dayalı sorumluluğuna bağlı olarak TTK.nun 3. maddesine göre, tüm davalılar eylemlerinin ticari iş niteliği taşımasına göre, mahkemece, tüm davalılar bakımından istem gibi ticari işlerdeki faiz oranına hükmedilmek gerekirken, gerekçe gösterilmeden, ticari olmayan işlerdeki faiz oranına hükmedilmesi doğru olmamış, hüküm bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Kamil Koç Otobüsleri A.Ş. ve Cihan Tur Turizm Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın Hüküm bölümünün 2. paragrafının 2. sırasında yer alan hesaplanacak yasal faiziyle ibaresinin çıkartılarak, yerine 1.1.2000 tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un (değişiklik öncesi) 2/3. maddesinde yazılı T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı, bu tarihten tahsil tarihine kadar aynı Kanunun, 4489 sayılı kanunun 2. maddesi ile değişik 2/2. maddesinde yazılı faiz oranı (artan ve eksilen oranları) ile ibarelerinin yazılmasına ve hüküm düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 271.032.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy