(2918 S. K. m. 85, 89) (818 S. K. m. 83) (1086 S. K. m. 293)
Dava: Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın içinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin kaza nedeniyle, ağır yaralandığını ve 5.075-DM tedavi gideri harcandığını ileri sürerek, bu meblağ kadar maddi, 4.000-DM kadar da manevi olmak üzere toplam 9.075-DM tazminatın, 04.09.1993 olay tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı A vekili, müvekkilinin hatır taşıması yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda, davacının tedavisi için doğrudan yaptığı masraflar tutarının toplam 3372 DM olduğu, olaydan 1 yıl sonra yapılan psikolojik tedavi masraflarının olay ile bağlantısının kurulamadığı, bu kesim talebin reddinin gerektiği, kabul edilen bölümün dava tarihi itibariyle TL karşılığının 112.449.456-lira olduğu, davalılardan A'nin tam kusurlu olduğu diğer davalının 50 milyon lira olan poliçe limiti kadar sorumluluğunun bulunduğu, manevi tazminat talebinin dava tarihi itibariyle TL karşılığının 133.392.000-lira olduğu, bunun 50.000.000-liralık bölümünün takdir edildiği gerekçeleriyle, 62.449.456-lira maddi, 50.000.000-lira manevi tazminatın davalılardan A'den 50.000.000-lira maddi tazminatın diğer davalı sigortadan tahsiline, her iki davalı için dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılardan A vekili temyiz emiştir.
Karar: 1-Dava, yolcu taşıması sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Davacı taraf, her iki tazminat talebine konu zararının, yabancı para üzerinden doğduğunu iddia ederek, her iki kalem tazminatın yabancı para olarak aynen tazminine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, BK'nun 83. maddesine dayanan davanın bu yönü üzerinde durulmaması, bu noktada bir tartışma ve gerekçe ortaya konmaması, dava tarihindeki kur'un TL karşılığı üzerinden hüküm verilmesini gerektiren nedenlerin neler olduğunun belirtilmemiş olması doğru görülmemiş, hükmün öncelikle bu yönden bozulması gerekmiştir.
2-Mahkemece, belirlenen 62.449.456-lira maddi tazminatın, davalılardan sigortanın sorumluluğu 50 milyon lira olan poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere, davalılardan müteselsilen tahsiline hükmedilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.
3-Yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre, davacı ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
4-Davalılardan A vekilinin temyizine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının müterafik kusurunun bulunmamasına, dolayısıyla TTK'nun 806. maddesi uyarınca maddi zararın tamamından taşıyıcının sorumlu olmasına göre, bu davalı vekilinin aşağıdaki hususların dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Ancak, hatır taşınması savunmasında bulunan bu davalı vekilinin gösterdiği tanıkların, mahkemece dinlenmesi, davacı taraftan bu noktada varsa karşı delilleri sorulup, toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmaması ve gerekçede bir açıklama yapılmaması da doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin; 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Abdi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ve bu davalı yararına BOZULMASINA, 4-a nolu bentte açıklanan nedenle, aynı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı Abdi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy