(406 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.07.2000 tarih ve 1998/142 - 2000/663 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 406 sayılı Kanunun ve PTT Ana statüsü 4 ncü maddesine göre her türlü haberleşme tesisi kurmak ve işletmenin müvekkilinin tekelinde bulunan bir faaliyet olduğunu, rehber basım ve dağıtımının da haberleşme hizmetini tamamlayan bir unsur olarak tekele tabi bulunduğunu, 876 sayılı Kanunun 14 ncü maddesine göre rehber tertip, neşir, reklam alımı ve abonelere tevzi işinin müvekkili şirkete ait olduğunu, rehber basımı ile ilgili olarak kimseye yetki ve ruhsat verilmediğini, davalının Türkiye genelinde elektrik elektronik iş rehberi hazırlayarak dağıtıma geçtiğini ileri sürerek, muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu Elektrik Elektronik İş Rehberi 97-98 kataloğunda bu sahada faaliyet gösteren firmaların birlikteliğini sağlamayı ve reklamını yaparak gelir elde etmeyi amaçladıklarını, bunun davacının iştigal sahası ile ilgisinin bulunmadığını, basılan rehberin telefon rehberi olmadığını, bütün firmaların değil sadece katılan firmaların telefonlarının yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının yayınladığı iş rehberinin davacının tekel hakkı kapsamına giren rehberlerden olmayıp, sınırlı biçimde sadece elektrik elektronik alanında reklam veren şirketlerin şirket bilgilerinin bulunduğu, sektöre yönelik iş kataloğu niteliğinde olduğu, geniş nitelikli telefon rehberi olmadığı, davacının rehberi ile karşılaştırıldığında tecavüz ya da iltibas yaratacak benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy