(6762 S. K. m. 1299)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.2.2001 tarih ve 1999/1780-2001/124 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı sigorta vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı 52 adet besi tosununu davalı şirket nezdinde hayvan hayat sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, hayvanlardan 27 adetinin ölümü nedeniyle davalı sigorta şirketi tarafından sadece 465.000.000 TL ödeme yapıldığını oysa ödenmesi gerekenin 3.240.000.000 TL olduğunu ileri sürerek aradaki farkı oluşturan 2.775.000.000 TL'nin 11.8.1997 tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davaya cevabında müvekkili şirkete sadece 9 hayvanın ölümünün ihbar edildiği ve bu hayvanlara ilişkin olarak ödeme yapılıp ibraname alındığını, aradan 1.5 yıl geçtikten sonra ihbarda bulunup, dava açılmayacağını, ihbar tarihinden itibaren faiz talep edilmeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve itibar edilen bilirkişi raporuna nazaran, davalı şirket tarafından ölen 29 hayvana karşılık sadece 3 hayvan için ödeme yapıldığı kalan 26 hayvan için ödemede bulunulmadığı, davacının 3.120.000.000 TL daha alacağının bulunduğu gerekçeleriyle ve taleple bağlı kalarak 2.775.000.000 TL'nin 11.8.1997 tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar davalı sigorta şirketi vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Ancak, davacı tarafından toplam 278 adet hayvanın öldüğünden bahisle tazminat isteminde bulunduğu halde, HUMK.nun 74. maddesine aykırı biçimde 29 hayvan için hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edilmesi yanlış olmuştur.
3- Öte yandan, dosyada mevcut 3 adet ibranamede her ne kadar tek hayvan kulak numarası belirtilmişse de, hasar raporu ve yapılan ödeme miktarları değerlendirildiğinde 9 hayvan için ödeme yapıldığı açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda 3 hayvan için ödeme yapıldığına ilişkin bilirkişi raporunun gerçek durumu ortaya koyduğundan söz edilemez.
4- Yine, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davalı sigorta şirketinin temerrüt tarihinin son ihbar tarihinden itibaren 15 gün sonrası olan 6.9.1997 olarak belirlenmesine ve bilirkişi raporunun davacı vekilince kabul edilmesine nazaran, faiz başlangıç tarihinin 6.9.1997 olarak belirlenmesi gerekirken 11.8.1997 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi de doğru olmamış ve kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy