(6762 S. K. m. 20)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.12.1999 tarih ve 1997/1154-1999/1461 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve muk.davacı Hikmet Sevcan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalıya ait E-5 oteli ve otelin yanında bulunan Köşk'ün 1.1.1991 tarihinde müvekkillerinin murisi Yafes Ö.'e kiralandığını, daha sonra müvekkilleri ile davalı arasında 11.1.1994 tarihli protokol imzalandığını ve kiralananların 17.1.1994'de davalıya tesliminin kararlaştırıldığını, protokolün 3. maddesi uyarınca teslime kadar tahakkuk etmiş veya edecek kıdem ve ihbar tazminatları ile her türlü yasal haklarından doğan yükümlülüklerin davalıya ait olacağı, davalının 14.2.1994 tarihinde işlerine son verdiği dava dışı Hasan Atilla Kınış ve Haydar Solmaz adli işçilerin müvekkilleri aleyhine iş mahkemesinde dava açıp, alacaklarını müvekkillerinden tahsil ettiğini ileri sürerek toplam 1.789.320.000 TL'nın en yüksek banka faizi ödeme tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davaya verdiği cevapta Haydar Solmaz'ın işten çıkarılmayıp halen çalıştığını, Atilla Kınış'ın da halen çalıştığını, davacıların işten çıkarıp kıdem tazminatı ödemesinin müvekkilini bağlamayacağını, protokolde bu şahısların kıdem tazminatlarının ödeneceğine dair hüküm olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Bu dosya ile birleştirilen İstanbul Asliye 8.Ticaret Mahkemesi'nin 1997/1269 E sayılı dosyasında ise, davalıların murisi ile yapılan kira sözleşmesine göre kiralananın iade edilmemesi üzerine taraflar arasında 11.1.1994 tarihli protokol imzalandığını, bu protokolün 3. maddesi ile müvekkilinin kıdem tazminatları nedeniyle 3-4 milyar külfete girdiğini, 3. maddenin ikrah ve müzayaka altında yapıldığını ileri sürerek protokolün 3. maddesinin iptalini talep etmiştir.
Davalılar vekili, davalının tacir olup basiretli davranması gerektiğini 3 yıl sonra iptal davasının açılmasının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından dava dışı tazminat ödenen işçilerin tesislerde çalışmadığı savunulsa bile iş mahkemelerince davalının savunmalarının red edilip hükmün davalı tarafından onandığı, SSK kayıtları ve tanık beyanları ile durumun ispat edildiği ödemelerin davacılar tarafından yapıldığı, birleşen davada ise, protokolle kiralananların zilyetliğini ve işletme hakkını aldığı, lehine olan hükümleri saklı tutup 3. maddenin geçersizliğini iptalini istemesinin basiretli tacir ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 1.760.627.000 TL'nın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı karşı davacı Hikmet Sevcan vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 96.233.858 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy