(6762 S. K. m. 3, 1299) (3095 S. K. m. 2) (2918 S. K. m. 98, 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Şişli Asliye 4.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.03.2001 tarih ve 1999/327 - 2001/272 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın, müvekkili şirkete ait direk ve kablolara 12.05.1998 tarihinde çarparak hasara uğrattığını ileri sürerek, 355.061.577.-TL tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalılardan sigorta yönüyle dava, diğer davalılar yönüyle olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılardan İSKİ vekili temyiz etmiştir.
1-) Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Hasar veren aracın davalılardan tacir olan İSKİ'ye ait araç olmasına ve bu itibarla oluşan haksız eylemin TTK. nun 3 ncü maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımasına, bu durumda mahkemece olay tarihinden itibaren 01.01.2000 tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un 2/3 ncü maddesinde, bu tarihten tahsil tarihine kadar ise aynı kanunun 4489 sayılı kanun ile değişik 2/2 nci maddesinde yazılı faiz oranına göre, faize hükmetmek gerekirken, olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına biçiminde hüküm tesisi, doğru görülmemiştir.
2-) Davalılardan İSKİ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3-) Davacı vekili ile davalılardan İSKİ vekilinin davalılardan sigorta hakkında uygulanan faizin başlangıcına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
TTK. nun 1299, 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1 nci maddeleri ile zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi genel şartlarının 12 nci maddesi uyarınca rizikonun,bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir.
Somut olayda, davacının davadan önce davalılardan sigortadan ödeme talebinde bulunduğuna ilişkin dosyada ihtar yazısı bulunmamakta ise de, dava dilekçesinde dava konusu tazminatın davalılardan rızai olarak tahsil edilemediği ifade edilmiştir. Bu durumda; mahkemece, başvuru ve tebliğine ilişkin belge varsa davacı taraftan istenmek, ibraz edildiğinde tebliğ tarihine 8 iş günü ilave edilerek tespit edilecek tarihten, başvuru veya tebliğ kanıtlanamazsa dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan, eksik inceleme sonucu, davalılardan sigorta bakımından dava tarihinden itibaren faiz uygulanması da keza doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı İSKİ vekilin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı İSKİ yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy