(CMR m. 2, 23) (6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.3.2001 tarih ve 1998/1767-2001/239 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Kazakistan'a ihraç ettiği 57425 sayılı, 5.703.276.001 lira bedelli fatura içeriği gıda maddelerinin, bir kaza sırasında yurt dışında hasarlandığını, %10 kar marjının ilavesiyle 6.273.603.000 lira bedelle davalı şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile müvekkilince sigorta ettirildiğini, sigorta bedelinin ödenmesi gerekirken, davalının 2 milyar lira ödeme yaptığını ileri sürerek, bakiye 4.273.000.000 liranın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının halefi olarak zarar sorumluları dava dışı taşıyıcı şirket ile CMR. sigortacısı aleyhine açtığı rücu davası sonunda, 1.616.622.082 liranın tahsiline karar verildiğini, bu miktarın kesin hüküm nedeniyle davacıyı da bağladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, doğrultusunda, taşınan ve hasar gören emtialara ilişkin üç adet faturadan biri esas alınarak davalının ekspertiz raporuna göre davacıya ödeme yaptıktan sonra, davalının zarar sorumlularına karşı başka mahkemeye açtığı rücu davasında 1.616.622.082 lira tazminata hükmedildiği, bu durumda artık diğer faturalara göre davalıdan talepte bulunulamayacağı, kaldı ki davacının çekince koymadan davalıdan tahsilat yaptığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 03.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy