(132 S. K. m. 11)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.09.2000 tarih ve 1999/797 - 2000/586 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin sahibi bulunduğu TPE markasının beş ayrı biçimde tescil edildiğini, TSE markasının kullanılabilmesi için müvekkili ile marka sözleşmesi yapılması gerektiğini, müvekkili ile sözleşme akdetmeyen davalının imal ettiği kasaların üzerine TSE marka ve amblemini kullanarak tüketiciyi yanılttığını, davalının müvekkilinin manevi şahsiyetini tüketici nezdinde zedelediğini ileri sürerek, TSE marka ve amblemine vaki tecavüzün önlenmesine, fiili durumun ortadan kaldırılmasına, şimdilik 1.075.000.000.-TL maddi, 250.000.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi, davalı şirketin TSE belgesini kullanmadığını, 01.11.1999 tarihinde müvekkilinin TSEK belgesi aldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının imal ettiği çelik para kasalarında kalite uygun belgesi ve imalata yeterlilik belgesi olmadığı halde TSE ve TSEK amblemleri kullanarak tüketiciyi aldattığı ve Türk Standartları Enstitüsü'nün manevi şahsiyetini tüketici nezdinde zedelediği, davacının 1.075.000.000.-TL maddi zararı olduğu, davalının haksız eylemi nedeniyle davacının manevi tazminat talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davalının imal ettiği çelik para kasalarında TSE markası ve amblemine vaki tecavüzün önlenmesine, işyerinde stokta bulunan kasaların üzerindeki TSE marka ve ambleminin silinmesine, 1.075.000.000.-TL maddi ve 250.000.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hükmün gazetede ilanına karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 56.550.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy