(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.05.2001 tarih ve 1999/576-2001/257 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı bakanlığa ait aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarlandırıldığını, ayrıca araçtaki LPG cihazının da zarar gördüğünü, kaza sonrasında hurda haline gelen araç yerine 2.730.000.000-liraya yeni araç alındığını, 64 gün boyunca çalışmamaktan dolayı 1.408.000.000-TL gelir kaybı olduğunu ileri sürerek, toplam 4.338.000.000-TL zararın davalı bakanlıktan tahsilini istemiştir.
Birleşen davanın davacısı Ray Sigorta A.Ş. vekili, aynı kazada müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu aracın da hasarlandığını ileri sürerek, TTK'nun 1301. maddesi gereğince sigortalıya ödenen 531.100.000-liranın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, olayda davalı idareye ait aracın sürücüsünün tam kusurlu olduğu, davacı Yusuf'a ait araçta 2.181.000.000-TL hasar, 18.900.000-TL kazanç kaybı oluştuğu, birleşen davada Ray Sigorta A.Ş.ne kasko sigortalı araçta ise 517.162.000-liralık zarar meydana geldiği, asıl davanın davacısı tarafından 300.000.000-liranın tahsil edildiği gerekçesiyle, asıl davada 1.898.900.000-liranın dava tarihinden itibaren yasal temerrüt faizi ile birlikte davalı Bakanlıktan, birleşen davada ise, 517.162.000-liranın İçişleri Bakanlığı ve Bahattin'den ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan 39.033.000- lira harcın isteği halinde temyiz eden davalı Bahattin'e iadesine, davalı taraf hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 14.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy