(CMR m. 30, 32)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.12.2000 tarih ve 2000/232 - 613 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Turbo Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat taşıma rizikolarına karşı sigortalı inşaat malzemelerinin, davalılardan Mehmet'in sahibi ve sürücüsü, diğer davalının taşıyıcı firması olduğu TIR'larla İstanbul'dan Bakü'ye taşınması sonrasında varma yerinde alıcısına eksik teslim edildiğini, zararın müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, ödenen 10.189.575.000 liranın faiziyle rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Turbo Ltd. Şti. vekili, malların 30.09.1998 tarihinde alıcısına teslim edildikten itibaren bir yıl geçtikten sonra dava açıldığını, kaldı ki CMR Konvansiyonu'nun 30. maddesine uygun bir hasar tesbiti ve ihbarında da bulunulmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.
Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın davalılardan Turbo Ltd. Şti. bakımından kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan Turbo Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.
1- Davalılardan mümeyyiz davalı vekilinin yukarıda özetlenen savunmasında geçen zamanaşımı def'i mahkemece CMR Konvansiyonu'nun 32. maddesi hükmü çerçevesinde ele alınarak tartışılmak ve öncelikle bu konuda bir karar verilmek gerekirken, savunmanın bu yönü üzerinde durulmayarak, bu def'i hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmeden, doğrudan esasa girilip hüküm tesisi, doğru olmamıştır.
2- Yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre, mümeyyiz davalı vekilinin (esasa ilişkin) diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy