(1163 S. K. m. 14, 26, 42, 53)
Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.05.2001 tarih ve 1997/769-2001/466 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatife ait proje ve vaziyet planına göre, müvekkillerine ait bağımsız bölümün Ticaret Merkezi olarak belirlenen kısma komşu olduğunu, tesislerin yapımına 6.4.1996 günlü genel kurulda karar alındığını, ancak kooperatifin projeye uymadan bağımsız bölümün manzarasını kapatacak şekilde inşa ettiğini, ayrıca proje dışı olarak bekçi evinin de inşa edildiğini, üyeler arası eşitliğin bozulduğunu, müvekkilinin yazlık olarak inşa edilen evinin binanın arka duvarı ve bekçi evinin giriş kapısını gördüğünü ileri sürerek, projeye aykırı inşa edilen ticaret merkezi ve bekçi evinin kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kooperatif temsilcisi 6.2.1998 celse, yapının imar durumuna göre yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sosyal tesislerin ilk vaziyet planına uygun bir mimari projesinin olmaması sebebiyle projeye aykırı olarak inşaa edilen sosyal tesis ve bekçi evinin kal'ine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacılar , üyesi oldukları davalı kooperatifin yönetim kurulunun 6.8.1995 tarihli ruhsat ve vaziyet planını değiştirerek 13.11.1997 tarihli yeni vaziyet planına göre yapmış olduğu kooperatif Ticaret Merkezi ve bekçi evinin ,yazlık olarak edindikleri dairenin manzarasını kapattığını ileri sürerek, bu yapıların kal'ini talep etmişlerdir. 6.3.1996 tarihinde yapılan genel kurulda bu tesislerin inşasına karar verilmiştir. Ancak, genel kurul kararı olmadan yönetim kurulu 13.11.1997 tarihli ruhsat ve vaziyet planı ile 1995 tarihli ruhsat ve vaziyet planı değişikliği yaparak dava konusu yapıyı inşa ettirmiştir. Söz konusu binalar, tüm kooperatifin sosyal ihtiyacını karşılamak amacıyla inşa edilmiş olup, bu yapılardan bütün kooperatif üyeleri yararlanacaktır. Yani, bu tür binaların inşasında tüm üyelerin menfaati vardır. Davacının bağımsız bölümüne doğrudan el atma olmayıp, manzarasına yönelik bir engelleme ortaya çıktığından, kural olarak, yönetim kurulu kararlarına karşı sadece genel kurul nezdinde itirazda bulunulabilir ve doğrudan dava açılamaz ,ilkesi gereği somut uyuşmazlıkta , giderilmesi istenilen murazaa davalı kooperatifin yönetim kurulu kararından kaynaklandığına ve tüm kooperatif üyelerinin menfaatini ilgilendirdiğine göre , davacıların taleplerini öncelikle , genel kurula itiraz şeklinde götürmeleri gerekir. O halde , mahkemece, yukarıda anılan ilkeler doğrultusunda , davacıların genel kurulda alınacak karara karşı dava açmaları da mümkün bulunmasına göre , bu yön üzerinde durulup bir karar verilmesi gerekirken ,yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy