(2918 S. K. m. 91, 92, 93)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce yerilen 19.10.2000 tarih ve 1999/312-2000/472 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Y. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davacı kurumun tüm resmi araçlarının davalı şirkete kasko sigortası ile sigortalandığını, Denizli Bölge Müdürlüğü'ne ait aracın kaza geçirerek hasara uğradığını, davalı şirketin 1.542.772.000 TL hasar bedeli ödeme teklifinin Denizli Bölge Müdürlüğü tarafından kabul edildiğini ancak bölge müdürlüklerinin ayrı bir hükmi şahsiyetleri olmadığından kabul beyanının Genel Müdürlüğü bağlamayacağı, enflasyon teminatı nedeniyle araç değerinin kaza tarihinde 3.759.265.337 TL'ya ulaştığını ancak davalı şirketin talep edilmesine rağmen hasar bedelini ödemediğini belirterek, 3.759.265.337 TL'nin kaza tarihinden itibaren % 80 reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı kurumun Denizli Bölge Müdürlüğü ile varılan anlaşmaya göre, 1.542.772.000 TL hasar bedelinin ödenmesine karar verildiğini ancak mutabakattan vazgeçilerek 3.759.265.337 TL hasar tazminatının talep edildiğini, hasar bedeli olarak 1.542.772.000 TL ödemeye hazır olduklarını beyan etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamı nazara alınarak 351 sayılı yasanın 12 nci maddesine göre kurumun Genel Müdürlük tarafından temsil edildiğini ve bölge müdürlüklerinin müstakil yetkileri olmadığı, sigortalı aracın kaza tarihine göre, enflasyon klozu ile tespit edilen değerinin 3.053.200.000 TL olduğunu, davacı kurumun pert aracı davalıya aidiyeti talebi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 800.000.000 TL değerindeki araç hurdasının davalı şirket lehine hapis hakkı tanınmak suretiyle 3.053.200.000 TL. nın 5.10.1998 tarihinden itibaren % 80 oranını aşmayacak şekilde değişken oranlarda reeskont faizi ile, tahsiline, pert aracın davalı şirkete aidiyetine, buna ilişkin işlemlerin Trafik Şube Müdürlüğü tarafından yerine getirilmesine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Davalı vekili, davacı kuruma ait aracın hurdasının açıkça talep edilmediğinden dolayı, hurda değerinin tazminat miktarından düşülmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı sigorta şirketi ile davacı kurum arasında akdedilen sigorta sözleşmesinin genel şartlarının 3.3.1.2 maddesinde onarım masrafları taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez bir hale gelirse taşıt tam hasara uğramış sayılır. Bu durumda değeri tamamen ödenen araç ve aksamı talep edildiği tarihte sigortacının malı olur. şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davalı sigorta şirketi vekili, savunmasında davacı kuruma ait hurda haline gelmiş sigortalı aracı talep etmediklerini beyan etmiştir. Bu savunmanın aksine herhangi bir delilin dosyaya ibraz edilmediği anlaşıldığına göre, davacı kurum lehine hükmedilen 3.053.200.000 TL tazminat miktarından aracın hurda değeri olan 800.000.000 TL'nin tenzil edilmek suretiyle 2.253.200.000 TL tazminatın davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 12.4.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy