(4743 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Zonguldak Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.06.2001 tarih ve 1999/680-2001/306 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Hüseyin Ulus tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline, davalı banka şubesinde açtığı vadeli hesabındaki parasından noksan ödeme yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere şimdilik 732.000.000.-TL sının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hesaba yatan miktar ile hesapta bulunan tutar arasındaki farkın zimmetine para geçirerek ortadan kaybolan dava dışı Bülent Öztürk'ün işlemlerinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, dava tarihinde davacının davalı bankadaki parasının faizinin 732.000.000. TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava, banka hesabındaki paranın mudiye ödenmesi istemine ilişkindir. Fazlaya ilişkin hak saklı tutularak istemde bulunulmuştur.
Davalı banka, bilirkişi raporuna karşı itirazında, dava tarihi öncesini kapsayan 19.07.1999-16.11.1999 arası dönem için bankanın cari faiz oranının %100 değil, %95 olduğunu savunmuştur. Bilirkişinin aynı dönem için %100 faiz oranını kullanarak yaptığı hesaplamada bulunan miktar 845.566.182.-TL olup, bunun %5 düşüğü 803.287.873.- tutmaktadır. Davadaki istek şimdilik 732.000.000.-TL olduğundan, davalının itiraz ettiği hususun dikkate alınması halinde dahi, bulunan rakam istekten fazla çıkacaktır. Fazlaya ilişkin istemde bulunulduğunda, bakiye miktarın hesaplanması hususu o davada inceleneceğinden, davalının itirazlarının sonuca etkili bir yanı görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 12.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy