(818 S. K. m. 49, 55, 100)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.04.2002 tarih ve 1998/114 - 2002/196 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, İ. Otobüsüne binen müvekkiline, davalı otobüs şoförü Ramazan E.'ın içki şişeleriyle otobüse binemeyeceğini söyleyerek arabadan inmesi için bağırdığını, müvekkilinin seyahat özgürlüğünün kısıtlanamayacağını, alkollü olmadığını söylemesi üzerine davalının yumrukla gözüne vurduğunu, gözlük camının kırılmasıyla müvekkilinin yaralandığını ve gözünden ameliyat olduğunu, psikolojik tedavi de gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.000.000 TL maddi ve 3.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı İ. vekili, alkollü ve elinde açık bira şişesiyle otobüse binmek isteyen davacının, otobüs şoförünün uyarması üzerine şoföre küfür ederek olaya sebebiyet verdiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu şoförün şahsi kusuru varsa bile müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Ramazan E. vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, davalı Ramazan E. haksız fiiliyle davacının gözünden uzuv zaafı niteliğinde yaralandığı, çalışma gücünü % 7,1 oranında kaybettiği, bu nedenle ruhsal dünyasının sarsıldığı, davalı İ.' nin araç maliki, işleten ve diğer davalının işvereni olduğu ancak olayın araçla ya da işçi - işveren münasebetiyle, davalı Ramazan'ın yaptığı işle ilgili olmadığı, tamamen kişisel eylem olması nedeniyle İ.' nin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davalı İ. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, 100.000.000 TL maddi tazminatın ve 1.000.00.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Ramazan E.'dan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Davalı İ. Genel Müdürlüğü'nün aracın işleteni ve diğer davalı Ramazan E.'ın işvereni olduğu, otobüs şoförünün hizmetin ve taşıma akdinin görülmesi sırasında haksız eylemiyle zarara neden olduğu, davalı İ.'nin işleten ve adam çalıştıran olarak zarardan kusursuz sorumlu olduğu gözetilmeksizin davanın bu davalı yönünden yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiştir.
2- Öte yandan 1957 doğumlu davacı, dava konusu haksız fiil nedeniyle gözünden uzuv zaafı niteliğinde yaralanmış, ameliyat olmuş ve çalışma gücünü % 7,1 oranında kaybetmiştir. Manevi zarar, kişinin psikolojik durumunda meydana gelen elem, acı ve ızdıraptır. Manevi tazminatın amacı, duyulan manevi acıyı yumuşatmak, bozulan dengeyi onarmak, teselli etmektir. Olayın oluş biçimi, zararın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre daha uygun bir manevi tazminata hükmetmek gerekirken anılan ilkelere uyulmadan yetersiz tazminat takdiri bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy