(2813 S. K. m. 5)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesince verilen 17.10.2001 tarih ve 2000/890-2001/734 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 406 sayılı Yasada değişiklik yapılmasına ilişkin 4502 sayılı Yasanın 29.1.2000 tarihinde yürürlüğe girdiğini, Türk Telekomun tüm telekomünikasyon hizmetleri için anılan kanun hükümlerine tabi şirket olduğunu, Türk Telekomun hukuki yapısındaki önemli değişiklikler nedeniyle, 4502 sayılı Yasanın 14/2. maddesi uyarınca Telekomünikasyon Kurumunun kurulduğunu ve 27.6.2000 tarihinde göreve başladığını, Kanunun yürürlük tarihinden önceki tarihlerde bazı kayıt ve şartlarla davalı tarafından tayin ve tespit edilen özel devrelerin aylık kira ücretlerinin, yasanın yürürlük ve Kurumun teşekkülünden itibaren tayin ve tespit edemeyeceğini, bu hususta davalı şirketin yetkisinin ortadan kalktığını ileri sürerek, özel devrelere ait kira ücretinin belirlenmesinin 4502 sayılı Yasa hükümlerine göre Telekomünikasyon Kurumunun yetkisine geçmiş olduğunun, davalının bu konuda yetkisiz bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 406 sayılı Yasada değişiklik yapan 4502 sayılı Yasanın 1/3-4 ve 2. maddeleri hükümleri doğrultusunda Ulaştırma Bakanlığı ile Türk Telekom A.Ş. arasında görev sözleşmesi imzalandığını, görev sözleşmesinin 1. geçici maddesine göre, 4502 sayılı Kanun uyarınca ücretler ile ilgili düzenlemeler yapılarak yürürlüğe konuluncaya kadar, Türk Telekomun telekomünikasyon hizmetlerinin yürütülmesi ve/veya altyapı işletmesi karşılığında alacağı ücretlerin Bakanlığın onayı ile yürürlüğe konulacağı hükmünü taşıdığını, ücretlerle ilgili düzenlemelerin henüz ikmal edilmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının 16.5.2000 tarihli yazısı ile tarifelerde değişiklik yaptığı, bu dönemde tarifede değişiklik yapma yetkisinin dava dışı Telekomünikasyon Kurumunda olduğu, ancak kurumun yeni oluşan bir müessese olması nedeniyle tarife belirleme imkanının olmadığı, Ulaştırma Bakanlığının da 16.10.2000 tarihli yazı ile Telekomünikasyon Kurumunca gereken düzenlemelerin henüz yapılmadığı dikkate alınarak, söz konusu ücret tarifelerinin onaylanabileceği düşünülebilmektedir cevabını davalıya gönderdiği, davacının iddiasında haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy