(818 S. K. m. 487)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.05.2000 tarih ve 1999/1094-2000/454 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.05.2002 günde davacı avukatı S. Kadayıfçıoğlu geldi, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı S. Tekstil A.Ş. arasında imzalanan muhtelif genel kredi sözleşmeleri ile kredi ilişkisine girildiğini, diğer davalıların sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi sözleşmeleri uyarınca davalı şirket lehine toplam 13.457.000.000 lira meblağlı teminat mektupları verildiğini, hesaplarını bir başka şubeye devreden davalı hesaplarının kat edildiğini, bu arada devre komisyonlarının da ödenmediğini ileri sürerek, 13.457.000.000 liranın faizsiz bir hesapla bloke edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere nazaran, davalı S. Tekstil A.Ş. lehine verilen teminat mektuplarının halen mer'i oldukları, hesabın kat edilerek borçluya bildirildiği, sözleşmenin 30.11 maddesi gereğince teminat mektubu bedellerinin depo edilmesinin asıl borçlunun yükümlülüğü olduğu ancak, kefiller bakımından risk gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın S. Tekstil A.Ş. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, teminat bedellerinin depo edilmesine ilişkin olup, davalı S. Tekstil A.Ş. ile davacı banka arasındaki ve diğer davalılarca da müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinin 14.1 ve 30.11. maddeleri hükümlerine göre, teminat mektupları bedellerinin bankaya depo edilmesinin her zaman banka tarafından istenebileceği şart konulmuş ve davalı kefiller de bu sözleşmeyi imzalayarak bu şartı aynen kabul etmişlerdir. Kaldı ki, davalı S. Tekstil A.Ş. lehine verilen teminat mektuplarından dolayı 300.953.946 lira devre komisyonu borcu için davalılar temerrüde düşürülmüş bu itibarla risk de gerçekleşmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı kefiller yönünden de davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 250.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalı S. Tekstil A.Ş. dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy