(6762 S. K. m. 786/2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Şişli 1.Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 13.11.2001 tarih ve 2001/19-1366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, bir adet cep telefonunu davalı şirket vasıtasıyla göndermek istediğini, ambalajın davalı yetkilileri tarafından yapılmasından sonra üzerini kendisinin doldurarak davalı şirkete teslim edildiğini, kargonun yerine ambalajı yeniden yapılmış ancak içi boş olarak ulaştırıldığını ileri sürerek, malın iadesi veya bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kargonun varma yerinde çekincesiz olarak alındığını, ambalajında hasar bulunmadığının tespit edildiğini, sorumlulukları bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre, taşıma sözleşmesinde eşyanın değeri ve cinsinin yazılı olmadığı, T.T.K.nun 786/2 maddesine göre beyan edilmeyen eşyanın zayiinden taşıyıcının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmaktadır.
Davacı, davalı şirkete alıcısına teslim edilmek üzere paket içerisinde bir adet cep telefonu teslim ettiğini ve paketin alıcısına teslim edildiğinde içerisinde cep telefonunun bulunmadığını ileri sürerek, iade veya tazminat talep etmiştir.
Mahkemece, taşınan kıymetli eşyanın değeri ve cinsi beyan edilmediğinden T.T.K.nun 786/2.maddesi uyarınca taşıyıcının sorumlu olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, ceza davasında sanık olarak yargılanıp, beraat eden davalı şirket şube müdürü ifadesinde, davacının gönderdiği cep telefonunu kutu içerisinde gördüğünü, paketi sağlam olarak teslim aldığını söylemiş bulunmasına göre, davacının teslim ettiği cep telefonunun beyan edilmiş olduğunun kabulü gerektiği, somut olayda T.T.K.nun 786/2.maddesinin uygulama yeri bulunmadığı anlaşılmıştır. O halde mahkemece işin esasına girilerek, taraf delilleri toplanmak suretiyle, emtianın eksiksiz olarak teslim edilip edilmediği, davalının kusuru ve varsa tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy