(4077 S. K. m. 3, 10, 23) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.11.2001 tarih ve 2001/674-1096 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan dövize endeksli kredi kullandığını, ekonomik kriz dolayısıyla Hükümet'in sabit kur politikasını değiştirip döviz kurlarını serbest bırakması ile 21.02.2001 tarihinden sonra döviz fiyatlarının aşırı yükseldiğini ileri sürerek, sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki taşıt kredi sözleşmesinin 19. maddesi uyarınca İstanbul Sultanahmet Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu müvekkilinin ticari merkezinin de İstanbul olup, yetkili mahkemenin İstanbul Ticaret Mahkemesi olduğunu savunarak, davanın yetki yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 19/f maddesinde her türlü anlaşmazlıklarda İstanbul Sultanahmet Mahkemeleri'nin yetkili olduğuna dair yetki sözleşmesi yapıldığı, davacının davalı bankanın İstanbul Güneşli Şubesi ile dava konusu sözleşmeyi imzaladığı, davalı bankanın merkezinin de İstanbul olduğu, açılan davanın Marmaris ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, Taşıt Kredi Sözleşmesi'nin uyarlanması istemine ilişkindir.
4077. sayılı, Tüketicilerin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/c, 10, 23/1.madde hükümleri karşısında, bu davaya bakmak, tüketici mahkemelerinin görevine girmektedir.
Görev konusu yargılamanın her aşamasında gözönüne alınması gerektiğinden, mahkemece dosyanın İstanbul Tüketici Mahkemesi yerine, İstanbul Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamış, karanın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, kararın Hüküm bölümünün (1) nolu bendinin 3. satırında yer alan Nöbetçi Asliye Ticaret kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine Tüketici kelimesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy