(1086 S. K. m. 436) (4743 S. K. m. 6) (492 S. K. m. 123)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.04.2001 tarih ve 1999/1238-2001/341 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 3.9.1998 tarihinde davalı bankanın Halkalı Şubesinden Cihan Mercan adına kullanılan taşıt kredisine kefil olduğunu, bankanın müvekkilinin cari hesabından hiçbir ihtar yapmadan ve müvekkilinin olurunu almadan kefili olduğu kredi hesabına virman yaptığını, ihbarsız bu virmanlarla rehnin devri halinde borcu ödeme definin kullanılmasının engellendiğini, bakiye kredi borcununda müvekkili tarafından icra dosyasına ödendiğini ileri sürerek 34 BK 912 plakalı araç üzerindeki rehin hakkının devrini olmadığı takdirde ödenen 11.216.558.501 TL.nin ihtar tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davacının talebi üzerine kredi borcunun taksitlerinin davacı hesabından ödendiğini, son taksitin ise icra takibi sonucunda ödendiğini davacının taksit ödemeleri sonrasında rehnin devrini talep etmediğini, borçlu Cihan Mercan'ın aynı aracını rehin göstererek Sefaköy Şubesi'nden de taşıt kredisi kullandığını bu yüzden rehnin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Sefaköy Şubesi'nden kullanılan kredi için araç rehni alınmadığı, davacının müteselsil kefil sıfatıyla asıl borçlunun Halkalı Şubesi'ne olan borcunu ödediği, rehnin davacıya devri gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, araç üzerinde davalı banka lehine mevcut olan rehin hakkının 7.503.265.655 TL. için davacı şirkete devrine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, Emlak Bankası yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 07.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy