(818 S. K. m. 41, 45, 47) (2918 S. K. m. 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 20. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.11.2001 tarih ve 2001/365-740 Sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar ile davalılardan G. Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.06.2002 günde davacı avukatı F.Ç. ile davalı avukatı O.Ç. geldiler, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşma işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması, ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi V.Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı bulundukları aracın müvekkillerinin eşi ve annesi olan Y.Ö.'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, murisin ölümü ile müvekkillerinin maddi ve manevi desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişen haklan saklı tutarak, sağ kalan eş için (100.000.000) TL. maddi ve bir milyar TL..manevi, küçük oğlu S.Ö, için (100.000.000) TL. maddi ve her bir çocuğu için (500.000.000) TL. manevi olmak üzere, toplam (200.000.000) TL. maddi ve 6 milyar TL. manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 1.11.2001 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat talebini müvekkili A. için (2.025.568.763) TL.na Sezgin için (1,170.045.387) TL.na yükseltmiştir.
Davalı Genel Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin poliçe limiti ile sorumlu olduğunu, müvekkilinin davadan önce temerrüde düşürülmediğini savunmuştur.
Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, taraflarca sunulan kanıtlar, yaptırılan bilirkişi incelemelerine göre, ceza dosyasında bulunan kusur raporunun taraflarca kabul edildiğini, anılan raporda ölenin 5/8, davalı sürücünün 5/8 oranında kusurlu bulundukları, maddi tazminat hesabına ilişkin raporun isabetli bulunduğu, tarafların mali durumu, kusur oram ve davacıların ölenle olan yakınlık dereceleri dikkate alınarak manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle, davacı A. için (2.025.568.763) TL. maddi, her bir çocuk için (300.000.000) TL. manevi tazminatım davalılardan (davalı sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak üzere tahsiline, tüm tazminatlara 8.11.2000 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar ve G. Sigorta A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.
1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Ancak, mahkemece karar gerekçesinde, davacı S.Ö'in maddi tazminat isteminin kabulüne ve davacılar için manevi tazminat takdirine denildiği halde, hüküm fıkrasında davacı A.Ö.'nün manevi, S.O.'in maddi tazminat istemleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davacılar tarafından bozulması gerekmiştir.
3 - Davalı G. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacılar vekilince verilen 1.11.2001 tarihli ıslah dilekçesinin davalıya tebliği gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru olmamış ve kararın bu nedenle, davalı sigorta şirketi yararına bozulması gerekmiştir.
4 - Öte yandan, 2918 Sayılı KTK.'nın 99'uncu maddesinde sigortacılar, hak sahibinin kaza veya zarara ilişkin tespit tutanağını veya bilirkişi raporunu, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırlan içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorunda oldukları öngörülmüş olup, Dairemiz uygulamasında anılan sekiz günün bitiminde sigortacının temerrüde düşeceği kabul edilmektedir.
O halde mahkemece, davalı sigortacının bu yasa hükmü çerçevesinde temerrüde düşüp düşmediği araştırılmak ve oluşacak sonuca göre temerrüt faizini başlatmak gerekirken, yazılı şekilde kaza tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi isabetli görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) no'lu bentte yazılı nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle, kararın davacılar (3) ve (4) no'lu bentte yazılı nedenlerle, davalı G. Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, 250.000.000 TL. duruşma vekillik ücretinin davalardan G. Sigorta. A.Ş.'den. alınarak, davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 02.07.2002 tarihinde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy