(6762 S. K. m. 341) (1163 S. K. m. 98) (1086 S. K. m. 39, 40)
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.01.2002 tarih ve 1998/817-2002/43 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.11.2002 günde davacı avukatı Haluk Yılmaz ile davalılardan Yusuf A. ve Cemal G. avukatı Kadir Akyıldız gelip, diğer davalılar avukatı tebligata rağmen gelmediklerinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski yönetim ve denetim kurul üyeleri olan davalıların 2.11.1997 tarihli genel kurulda ibra edilmediklerini ve 19.4.1998 günlü genel kurulda da haklarında tazminat davası açılmasına karar verildiği kooperatif müdürü olan davalı K. Ali Ö.'ın da sorumlu olduğunu ileri sürerek, 50.000.000.000 TL. tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, dava tarihinde ve yargılama boyunca bu davada uygulanması gereken 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla TTK.nun 341. maddesince öngörülen biçimde sorumluluk davası için genel kurulca alınmış karar önkoşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek , davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacı kooperatifin eski yöneticisi ve denetçisi olan davalıların görevleri sırasında kooperatifi zararlandırdıkları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davalılar hakkında 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun göndermede bulunduğu TTK.nun 341. maddesinde öngörüldüğü nitelikte sorumluluk davası açılması konusunda alınmış bir genel kurul kararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Davalıların, 2.11.1997 tarihli genel kurulda ibra edilmemelerine karar verilmiş, 19.4.1998 tarihli genel kurulda ise gündemin 8. maddesi görüşülerek (66) ortak tarafından verilen (14) maddelik önergenin davalılar hakkında tazminat ve ceza davası açılmasına ilişkin (4) nolu önerge oya sunularak bir red oyuna karşı (138) oyla kabul edilmiş bulunması karşısında anılan yasa maddesi anlamında sorumluluk davası açılması konusunda yöntemince karar alındığının kabulü ile, davacı kooperatif denetçilerinin davaya muvafakatlarının sağlanması veya davacı kooperatif adına davayı açan vekile vekaletname verilmesi olanağının davacıya tanınarak davaya devamla uyuşmazlığın esastan karara bağlanması gereğinin yerine getirilmemesi doğru olmadığı gibi, kabul biçimine göre de, anılan yasal prosedürün mahkemece nitelendirildiği gibi dava şartı olmayıp Dairemiz'in kararlılık kazanmış uygulamasınca bir usuli eksiklik olmasından dolayı, bu eksikliğin giderilmesi için davacı vekilinin 23.10.2001 tarihli dilekçesindeki istem doğrultusunda HUMK.nun 39. maddesi uyarınca davacıya uygun bir önel tanınarak sonucuna göre işlem yapılması gereğinin davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 250.000.000 TL. duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy