(6762 S. K. m. 520) (4721 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.11.2001 tarih ve 2001/353 - 2001/1440 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.11.2002 günde davacı avukatı Namık Kemal gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalıların M... Plastik San. ve Tic.Ltd.Şti.nin ortakları iken müvekkilinin % 40 payını davalılara devir ettiğini, devir sözleşmesine göre müvekkiline verilmesi gereken bir kısım emtia ve paranın verildiğini, bir kısmının ise ödenmediğini ileri sürerek, bakiye ( 89.364 ) DM.nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, pay devirlerinin noter sözleşmesiyle yapıldığını ve sözleşme gereği tarafların ibralaştığını, davacının bunun dışında bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve taraflarca sunulan kanıtlara göre, noterce düzenlene hisse devir sözleşmelerinden devir bedellerinin nakten ve tamamen ödendiği ve tarafların bu devirle ilgili olarak birbirlerini ibra ettiklerinin anlaşıldığı, bu kesin kanıt karşısında davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış ve davalıların teklif edilen yemini ederek davacıya hiçbir borçları bulunmadığını bildirdikleri bu durumda davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, limited şirket pay devri karşılığında davacıya verilmesi taahhüt edilen para ve emtianın davacıya verilip verilmediği hususundadır.
Taraflar arasında noter önünde imzalanan sözleşmelerde davacı davalıları ibra etmiş ise de, bu ibranın sadece payların nominal değeri için olduğu ve bunun dışında davalıların davacıya pay devri karşılığı olarak bir takım makine ve para ödemesi konusunda anlaşma yaptıkları dosyadaki belgelerden ve davalıların teklif edilen yemini eda ettikleri beyanlarından anlaşılmaktadır. Nitekim, davalı Kenan İlker, davacının dayandığı "4 No'lu Delil" olarak adlandırılan fotokopideki imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmiştir. O halde, davalıların davacıya ifa etmekle yükümlü bulundukları para ve emtiayı davacıya teslim ya da ödedikleri hususundaki kanıt yükümlülüğü davalılara aittir.
Bu durumda mahkemece, davalılara davacıya karşı ifa yükümlülüklerini yerine getirdikleri konusunda ispat hakkı tanınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, kanıt yükü ters çevrilerek, davacının kanıt yükümlülüğü altında bırakılması ve davayı kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddi doğru görülememiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 250.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy