(818 S. K. m. 41, 49)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.04.2000 tarih ve 1998/2346 - 2000/337 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mevcut olan bayilik sözleşmesinin 22.11.1995 tarihinde feshedildiğini, ancak, davalıların akdin feshedildiği tarihten sonrada BP markasını kullanmaya devam edip, iraten verilmiş demirbaşlar, iade etmediklerini, bu suretle davalının BP tescilli markası ve BP markasını taşıyan iraten verilmiş malzeme ve teçhizatı kullanmaya devam ederek, satılan ürünlerin BP marka tescilli ürünler olduğu görüntüsü yaratarak, haksız kazanç elde ettiklerini ileri sürerek, marka hakkına vaki tecavüzün durdurulmasına, haksız rekabet nedeniyle, (1.000.000.000.-) TL marka hakkına tecavüz nedeniyle (500.000.000.-) TL manevi tazminat ve yoksun kalınan kazanç karşılığı (500.000.000.-) TL.nın davalıdan tahsili ile icareten verilmiş demirbaş ve teçhizatların müvekkili şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davaya cevaplarında, bayilik sözleşmesinin iptaline, davacının neden olduğunu, davacıdan bir yıl ek süre istediklerini bildirmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davalıların davacıya ait demirbaş ve teçhizatı taahhütte bulunmalarına rağmen iade etmeyip, BP logosu altında faaliyetlerini sürdürmeye devam ettiklerini, bu nedenle davacının markaya tecavüzden dolayı manevi tazminat isteminde haklı olduğu, davalının haksız rekabeti nedeniyle elde ettiği kazanç saptanamamakla birlikte, sözleşme süresince oluşan satış tutarına göre, talep edilen (1.000.000.000.-) TL.nın kadri maruf bulunduğu, davacının kar mahrumiyeti talep edemeyeceği gerekçeleriyle, davalıların, davacının marka hakkına tecavüzünün durdurulmasına ve davalılara icareten verilmiş olan demirbaş eşyaların davacı şirkete iadesine, kar yoksunluğuna ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, (1.000.000.000.-) TL maddi ve (500.000.000.-) TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 64.125.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy