(Uluslar Arası Hava Taşımalarına İlişkin Bazı Kuralların Birleştirilmesi Hakkında Sözleşme (Varşova Konvansiyonu) m. 33) (6762 S.K. m.116) (1086 S.K. m.283, 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.05.2003 tarih ve 2001/1159-2003/440 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkillerinin davalı acentasına başvurarak yapmayı düşündükleri İstanbul-Hongkong-İstanbul seyahati için business class gidiş-dönüş biletleri satın aldıklarını, seyahati yapmaktan vazgeçen davacıların biletleri iade etmek istedikleri halde davalı şirketin biletleri almadığını ve bedellerini geri ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra-inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacılara bilet satan E. Turizm'in tacir olup, TTK.nun 116 ncı maddesi anlamında yetkili acente olması nedeniyle dava ehliyeti bulunduğunu, acentenin tahsil ettiği bilet bedellerini IATA anlaşmaları gereğince doğrudan müvekkiline değil BSP denilen bir teşekküle gönderdiğini, biletler üzerinde iade ve devir edilemez kaydı bulunduğunu, davacıların uçak biletlerini açığa aldırıp bir yıl içerisinde aynı biletlerle yolculuk edebilme hakları mevcutken yolculuktan vazgeçme suretiyle taşıma sözleşmesine kendilerinin son verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında IATA kuralları geçerli olmak üzere taşıma sözleşmesi yapıldığı, taşıyıcı davalı ile bilet satan acenta arasındaki ilişkinin davacıları ilgilendirmediği, uçuş hakkını kullanmayan yolcunun bir yıllık süre zarfında ücret iadesini isteyebileceği, acente yoksa ona acentelik hakkı veren davalı şirketin sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının icra takibine itirazın iptaline, 3.790.400.000.-TL icra-inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, seyahatten vazgeçilmesi nedeniyle iade edilmek istenen uçak bileti bedellerinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı taraf biletler üzerinde "non endo, non ref only cx ( devredilemez, bedeli iade edilemez, güzergah değiştirilemez ) kaydı bulunduğundan bilet bedellerinin iadesinin istenemeyeceğini savunmuş, karara esas alınan bilirkişi raporlarında ise, Varşova Konvansiyonu'nun 33 ncü maddesinin konvansiyon hükümlerine ters düşmeyen kaidelerin taşıma sözleşmelerine dercini mümkün kıldığı, ancak somut olayda taşıma anlaşmasında biletlerin iade edilemeyeceğine dair şart bulunmadığı belirtilmiş ise de dosyada bilet suretlerinde anılan kaydın bulunduğu görülmüştür. Mahkemece davalı savunması üzerinde durulup, dava konusu bilet asılları getirtilerek varsa bilet üzerindeki kayıtlar tercüme ettirilip, biletlerin özellikleri de göz önüne alınarak, biletler üzerine böyle bir kaydın konulmasının irdelenip ve yukarıda anılan anlaşma hükümleri de dikkate alınmak suretiyle ek rapor alınmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy