(818 S. K. m. 41)
Taraflar arasında görülen davada Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.09.2002 tarih ve 2002/120 - 2002/907 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kredi kartı aldığını, annesinin de bu karta ek olan kredi kartını kullandığını, ancak annesine ait ek kartın çalındığını, çalınan kartla alışveriş yapıldığını, müvekkilinin durumu bankaya bildirmesine rağmen bankaca 492.500.000 TL. nin müvekkilinden tahsil edildiğini ileri sürerek anılan bedelin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ek kartın kaybolduğu bildiriminin müvekkili bankaya 07.08.2001'de yapıldığını, davaya konu alacağın dayanağı alışverişin ise 05.08.2001'de gerçekleştiğini, bankanın bu nedenle sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka aleyhine açılan davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy