(4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.06.2002 tarih ve 2001/338-2002/290 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete satın alınan araç nedeniyle davalı bankadan aylık %2,9 faiz oranıyla tüketici kredisi alındığını, davalı bankanın ekonomik krizi gerekçe göstererek faiz oranını tek taraflı olarak %6'ya çıkardığını ve müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğunu ileri sürerek aylık faiz oranının %2.9 olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasında imzalanmış olan genel kredi sözleşmesinin davalı bankaya faiz oranını artırma yetkisi verdiği, ticari şirkete kredi ile araç satın alındığından kredinin tüketici kredisi olarak kabul edilemeyeceği, hakimin müdahalesini gerektirecek MK. nun 2. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı fahiş bir artış yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.960.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy