(CMR m. 9, 10, 17, 18) (6762 S. K. m. 766)
Dava : Taraflar arasında görülen davada Bolu Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.10.2002 tarih ve 1999/354 - 2002/379 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.10.2003 günde davacı avukatı Özaydın Çetin ile davalı avukatı Cemal Gönül gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline sigortalı emtianın davalı tarafından kusurlu taşınarak varma yeri Rusya'ya hasarlı olarak tesliminden dolayı oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, sigorta ettirene ödenen ( 1.243.000.000.- ) TL.nın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taşımanın tabi bulunduğu CMR Konvansiyonu'nun 17/4, 18/2, 9/2 ve 10/2 nci maddelerine göre yetersiz ambalajdan kaynaklanan hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, taşıma ve sigorta belgelerine, teslim tutanağı ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya sigortalı yükte oluşan hasar tutarının ( 1.130.143.902.- ) TL ve zarar sorumlusunun sürücüsü % 100 kusurlu olan davalı taşıyan olduğu gerekçesiyle anılan meblağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Ancak, mahkemece taşımanın CMR Konvansiyonu'nun uygulanması gereken uluslararası bir taşıma olduğu gözönünde bulundurularak anılan konvansiyonun 17/4-b-c maddesi hükmü ve taşıma sözleşmesinin 20 nolu özel şartlar bölümünde yazılı bulunan ve yükleme, istifleme ve ambalaj kusurlarından taşıyıcının sorumlu olmayacağına ilişkin kayıt nazara alınarak, uyuşmalığın çözümü cihetine gidilmek gerekirken, anılan husus gözden kaçırılarak, olayda uygulama yeri bulunmayan TTK.nun 766 ncı maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmadığından, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 275.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin Avukatlık Ücret Tarifesi'nin 21 nci maddesi gereğince KDV'si ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy