(1163 S. K. m. 62) (6762 S. K. m. 338)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.12.2002 tarih ve 1994/1238 - 2002/640 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl davada davalıların müvekkili kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olduklarını, eski yönetim kurulu üyelerinin tedbirli bir tacir gibi davranmadıkları, denetçilerin yasal denetimi süresinde yapmadıklarını, müvekkili kooperatifi toplam 2.000.000.000.-TL zarara uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik bu meblağın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, birleşen davada ise, davalıların müvekkili kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri olduklarını, müvekkili kooperatifin taşeronu olan dava dışı S 'ye KDV ödenmemesi gerekirken, 533.252.278.-TL ödendiğini, 38.386.000.-TL dava dışı P. Ltd. Şti. ile müşterek ödenmesine karar verildiği halde müvekkili kooperatife gider kaydedildiğini, 7.317.000.-TL çiçek harcamalarının kooperatifin işlevi dışında bulunduğunu, kooperatif inşaatlarındaki projeye aykırı imalat nedeniyle, 960.000.000.-TL Ç. Belediyesi'nce ceza verildiğini ve diğer kalemlerle birlikte toplam 1.714.355.278.-TL zarara sebep olduklarını ileri sürerek, 105.350.000.-TL. nın davalılardan T. 'den, 1.688.955.278.-TL. nın ise diğer davalılardan temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ayrı ayrı vekilleri, asıl ve birleşen davada davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan T. 'in zimmet miktarının ceza mahkemesince, 1.132.119.255.-TL olarak saptandığı, bu miktar yönünden maddi olgunun kesinlik kazandığı, davalılardan G. hakkındaki davadan feragat edildiği, taşeron S.'ye ödenen KDV'den yönetim ve denetim kurulu üyeleri sorumlu olduğu, ancak 1989 ve 1991 tarihli genel kurul toplantılarında yönetim ve denetim kurallarının ibra edildiği, davalıların sorumlu tutulamayacağı, 960.000.000.-TL Belediye'ye ödenen cezadan eski yönetim kurulu üyelerinin sorumlu oldukları, dava dışı P. ile müşterek ödenmesine karar verilen 38.586.000.-TL ile çiçek parası tutarı olan 7.317.000.-TL. den yine yönetim kurulu üyelerinin sorumlu oldukları, dava açıldıktan sonra bu meblağların davalılardan T. tarafından ödendiği, yalnızca, dava tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar faiz uygulamasının hüküm altına alındığı gerekçeleriyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı G. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karar, birleşen davada davacı vekili, asıl ve birleşen davada ise, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, mümeyyiz davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, davacı kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların eylemlerinden dolayı kooperatifin uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.
N. 'ın kooperatifte yönetici olmadığı, pay devralmak suretiyle sonradan kooperatife ortak olduğu, genel kurulca da hakkında sorumluluk davası açılması yönünde bir karar alınmadığı ve hakkında açılmış bir davanın da bulunmadığı gözetilmeden, asıl davada hisse devri nedeniyle davalılardan S. yanında davalı olarak gösterilmesi isabetli bulunmamıştır.
3- Davacı kooperatif merkezinin, dava dışı P. Ltd. Şti. ile müşterek kullanılmasından doğan 38.386.000.-TL ortak giderler ile, çiçek parası olarak harcanan 7.317.000.-TL. nın dava açıldıktan sonra davalılardan, dönemin kooperatif yönetim kurulu başkanı olan T. tarafından benimsenip ödendiği, bu kalem harcamaların TTK. nun 338 nci maddesi uyarınca yönetim kurulu kararı ile yapılmadığı ve bu kalem alacaklar yönünden dava tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar işleyen faizden yalnızca davalılardan T. 'in sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden diğer yönetim kurulu üyesi davalıların da sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, mümeyyiz vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte gösterilen nedenlerle, mümeyyiz vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.400.000. lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy