(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.04.2003 tarih ve 2002/424 - 2003/387 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı sigorta şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı bulundukları aracın çarpması sonucu, müvekkiline ait aracın 134.384.849.- TL hasara uğradığını ileri sürerek, anılan meblağın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu bulunduğu, davacının 31.210.863.- TL hasar bedeli, 100.000.000.-TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 131.210.863.-TL talep edebileceği gerekçesiyle, davanın anılan meblağ üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı İ. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dava, haksız fiilden kaynaklanan alacağın tazmini istemine ilişkindir.
Trafik kazası sebebiyle hasar gören aracın onarım süresince çalıştırılamaması sebebiyle oluşan kazanç kaybı, trafik sigortası kuvertürü dışında kalmaktadır. Mahkemece, araçta oluşan hasarın, aracın değerini olumsuz yönde etkilemesi sonucu meydana gelen değer kaybının sigorta teminatı kapsamında olduğuna ilişkin Dairemiz kararları yanlış değerlendirilerek düzenlenen hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması ve davalı zorunlu trafik sigortacısının, kazanç kaybı nedeniyle oluşan zarardan da sorumlu tutulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı sigortacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy