(6762 S. K. m. 116, 1235) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.01.2003 tarih ve 2002/97 - 2003/42 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, C. adlı geminin acentesi olan davalıların geminin 14.01.2000 tarihli Akdeniz-Karadeniz, 24.01.2000 tarihli Karadeniz-Akdeniz ve 22.06.2000 Akdeniz-Karadeniz seferleriyle ilgili olarak tahakkuk ettirilen toplam 766.485.247 TL. fener ve tahlisiye ücretini ödemediklerinden, haklarında başlatılan icra takibinin haksız itirazları ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini, %10 ek ücret işletilmek suretiyle devamını, icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı D. Ltd. Şti. vekili ve diğer davalı vekili ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalıların dava konusu geçişler için geminin acenteliğini yaptıklarına ilişkin yazılı delil olmadığı, sağlık resminin davalılarca ödenmediği, acente olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, fener borcundan dolayı yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.
Uyuşmazlık, davalıların C. adlı geminin acentesi olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.
Denizcilik Müsteşarlığı Çanakkale Bölge Müdürlüğü'nün dosya arasında bulunan 14.05.2002 tarihli yazıları ile, adı geçen geminin 22.06.2000 tarihindeki geçişinde, gemi tarafından SP-1 raporunun gönderildiği ve acentenin Düzgit olarak bildirildiği belirtilmiştir. Yine, Deniz Trafik Düzen Başkanlığı'nın ve buna bağlı olarak İstanbul Bölge Müdürlüğü'nün yazıları ile yukarıda anılan geminin aynı tarihteki geçişi ile ilgili olarak SP-1 raporunun olmadığı, SP-2 teması esnasında acentesinin Düzgit olarak beyan edildiği bildirilmiştir.
Bu durumda, mahkemece, yukarıda belirtilen yazılarda şirket nev'i bildirilmediğine göre, davalıların ticari defterleri ve ilgili kayıtlar üzerinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmak, belli geçişle ilgili acentenin davalılar olup olmadığı, ya da hangi davalı olduğu tespit edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde sonuçta eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy