(818 S. K. m. 41, 42)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.04.2003 tarih ve 2000/472 - 2003/145 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince, İzmir'den İstanbul'a götürülmek üzere davalı taşıyıcı şirkete teslim edilen 7 koli deri giyim emtiasının varma yerinde alıcı ile ilgili bulunmayan 3 ncü kişiye teslim edildiğini ileri sürerek, emtia bedeli 7.653.688.500.-TL. nın 20.11.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın sözleşmenin ifa yeri olan İstanbul'da açılması gerektiğini, kargonun alıcısı tarafından gönderilen kişiye kimlik tespiti yapılarak imza karşılığı teslim edildiğini, müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, kolilerin içeriğinin belli olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, yetki itirazı süresinde olmadığından reddedildiği, davalının, davacıdan teslim aldığı 7 koli içindeki 109 parça eşyayı davacının elemanı olduğu saptanamayan dava dışı 3 ncü kişiye teslim ettiği, taşıma senedi ekindeki emtia listesine davalının itirazı bulunmadığından mal bedelinin TTK. nun 785 nci maddesine uygun olarak 7.653.698.500.-TL olduğu, TTK. nun 786/son maddesi gereğince ağır kusurlu olan davalının tazminatın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, alıcısına teslim edilmeyen 7 koli deri giyim emtiasının değerinin davalı taşıyıcıdan tahsili istemine ilişkindir. Davacı İzmir'den İstanbul'a götürülmek üzere davalı taşıyıcıya teslim edilen 7 kolinin içinde 109 parça ve değeri 11.125 USD olan deri giyim eşyası bulunduğunu ileri sürmüş, davalı ise kolilerin içeriğinin belli olmadığını, taşıma senedi ile taşıyıcıya teslim edilmiş herhangi bir değer veya sayı ifade eden liste sunulmadığını savunmuştur. Dosyadaki ilk bilirkişi raporunda, taraflar arasında kolilerin içinde ne çeşit ve kaç adet mal bulunduğu ve değerinin ne kadar olduğuna dair herhangi bir belge düzenlenmediği, davacı defterlerinden de İstanbul'a gönderilen malların muhtevası ya da değerinin ne olduğunun tespit edilemediği, davacı tarafça hazırlanan ve dosyaya ibraz edilen 20.11.2000 tarihli sevk irsaliyesinin de 30 adet tabii deriden mamul kaban için düzenlendiği, davacı tarafından tek taraflı olarak hazırlanan 20.11.2000 tarihli listede İstanbul'a gönderilen mal adedinin 109, değerinin de 11.125 USD olarak gösterildiği, bu nedenle 7 adet koli içindeki mal adedi ve değerinin tespitinin mümkün olmadığı belirtildiği halde, ikinci bilirkişi raporunda dosyada mevcut listeye göre 109 adet 7 koli içindeki malların değerinin 11.125 USD olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve mümkünse kolilerin ebatlarına göre alabilecekleri deri giyim eşyalarının adedi belirlenerek, davalıya teslim edilen emtiaların gerçek değerinin tespiti için aralarında deri imali ve fiyatlarından anlayan ve taşıma hukuku konusunda uzman kişilerin de bulunduğu heyetten rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy