(556 S. K. m. S. KHK. m. 7)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.05.2003 gün ve 2002/434-2003/197 s. kararın Yargıtayca tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin cam üretimi alanında tanınmış bir firma olduğunu CAGLASS+Şekil markasını sınıf 12 ve 21'deki ürünler ve sınıf 37'deki hizmetler için yaptıkları tescil başvurusunun 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 7/1-c maddesi uyarınca red edildiğini, markanın kelime markası olmayıp, şekil unsurunu da içerdiğini, bu unsurun dikkate alınmamasının doğru bulunmadığını, kelime kısmının hiçbir dilde tek başına kullanılmadığını, İngilizce'deki CAR ve GLASS kelimelerinden oluşan bir kombinasyon olduğunu, müvekkilin bu kelimeye ayırt edici özellik kazandırdığını, menşee ülkesi Benelüx'te 25.05.1989 gününden borç tescilli olduğu gibi, Avrupa Topluluğu markası olarak da tescilli bulunduğunu iddia ederek, renkli ve renksiz başvurularının reddine ait kararların iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının Şekil+CARGLASS (araba camı) ibareli markasının, emtia listesinde yer alan ürünleri belirlediğini, çağrıştırdığını, ayrıt edici özellik taşmadığını, başka ülkelerde tescil edilmesinin tescili gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, CARGLASS ibaresinin, davacının tescilini istediği markanın münhasır ve esaslı unsuru olmadığı, gerek Topluluk Markası Konsey Tüzüğü'nün 7/c gerekse 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 7/1-c maddeleri kapsamlarında değerlendirilemeyeceği, markanın 25.08.1989 gününden beri tescilli olduğu, dosya kapsamından ayrıt edici özellik kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının 05.02.2002 gün B.14.1.TPE. 0.01.739 no.lu ve 15.05.2002 gün B.14.1.TPE. 0.01.17202 s. kararlarının iptal edilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerden dolayı, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.100.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy