(818 S. K. m. 61) (Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları A.5)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Elazığ Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.01.2003 tarih ve 2001/528 - 2003/22 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili banka şubesinden 04.02.2001 tarihinde Hacı Ali Ç 'a ait 605.238.034.-TL.sını varisi sıfatıyla aldığını ancak Hacı Ali Ç 'un başka varisleri de bulunduğunu, davalının kendisini tüm varislerin temsilcisi gibi göstererek hakkı olmayan parayı aldığını ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, kendisini diğer varislerin temsilcisi olarak göstermediğini, ödenen tutarın kendisine ait olduğunun söylendiğini, para çekme olayından diğer varislerinde haberdar olduğunu, bankanın herhangi bir zararının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, muris Hacı Ali Ç 'un ölümünden sonra bu kişiye ait bankaya yatırılan tasarrufu teşvik hesabındaki paranın davalı tarafından çekildiği, bu paranın hepsinin kendisine ait olmadığı, bu nedenle davalıya fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 453.928.525.-TL.sının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Dava, banka tarafından davalıya hissesinden fazla ödenen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Davalı, müteveffa babasına ait Tasarruf Teşvik Kesintisi anapara tutarının tamamını başka mirasçılar da bulunmasına rağmen tek başına almışsa da, yaptığı savunmada, çekilen paradan diğer varislerin paylarının dağıtıldığını, bankadan kimsenin para talep etmediğini,bu nedenle bankanın herhangi bir zararının oluşmadığını belirtmiştir. Buna göre mahkemece, davalının bankadan aldığı babasına ait paradan diğer mirasçıların payına düşeni ödeyip ödemediğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gereklidir. Eğer, davalı diğer mirasçıların payını ödemişse, bu paranın davalıdan tahsiline karar verilmesi davacı bankanın sebepsiz zenginleşmesine yol açacağından mahkemece davalının bu yöndeki savunmasını incelenerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy