(556 S. KHK. m. 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.06.2004 tarih ve 2000/474 - 2004/212 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin otogaz işi ile uğraştığını, müvekkili şirketin sağladığı haklı ünden istifade etmek isteyen davalı şirketin ana sözleşmesindeki iştigal konusu dışına çıkarak Yavuzlar LPG Dönüşüm Servisi işletme adıyla faaliyet göstermeye başladığını, ayrıca müvekkilinin marka tescili için başvuruda bulunduğunu Yavuz Otogaz marka ve LPG dönüşüm işinin Kayseri'de müvekkili tarafından tanıtıldığını ileri sürerek, müvekkili şirketin markasına haksız tecavüzün önlenmesi, iltibasa neden olan Yavuzlar ibaresinin ticaret unvanından silinmesine, davalı şirketin sağladığı haksız kazanç nedeniyle fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000.000.000.-TL.sının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin Yavuzlar ismini 1989 yılından beri ticari faaliyetlerinde fiili olarak kullandığını, 1995 yılında da ticaret unvanı olarak sicile kaydettirdiğini, anılan ismin marka olarak tescili hususunda da Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı'na müracaat ettiğini, davacı şirketin müvekkilinin ticari unvana ve markaya tecavüzde bulunduğu iddialarının tamamen yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin tescil edilen faaliyet alanları nazara alındığında Yavuzlar markasının terkin edilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, ancak Yavuzlar markasına ilaveten Yavuzlar Otogaz ya da Yavuzlar LPG Oto Dönüşüm Servisi şeklindeki işletme adı olarak kullanmaktan yasaklanması, sadece LPG Otogaz yönünden haksız rekabetin ve markaya tecavüzün önlenmesi, Yavuzlar ibaresinin ticaret sicilindeki unvanından silinmesi talebinin reddine, davalı şirketin markasında LPG Oto Dönüşüm Sistemi ve Otogaz ismini kullanmak suretiyle ayrıca bir kazanç elde ettiği saptanamadı gerekçesiyle davacının tazminat ve Yavuzlar ibaresinin ticaret unvanından silinmesi talebinin reddine, davalının sadece Yavuzlar Oto Gaz ve Yavuzlar LPG Oto Dönüşüm Servisi şeklinde işletme adı olarak kullanmaktan yasaklanmasına ve Otogaz yönünden haksız tecavüzün önlenmesine, ayrıca Otogaz ibaresinin yer aldığı tüm tabela, basılı kağıt, kartvizit ve evrakların sökülerek toplatılması ve imhasına karar verilmiştir.
1- Dava, tescilli markaya ve ticari unvana tecavüzün önlenmesi ile maddi tazminat istemlerine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, davaya konu istemlerin bir kısmı 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmündeki Kararnameden kaynaklanmaktadır. Buna göre davaya ihtisas mahkemesi niteliğinde olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerekmekteyse de, Kayseri'de anılan mahkeme kurulmamıştır. Bu durumda, anılan uyuşmazlıktan doğan davalara bakmaya Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı uyarınca ikiden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi bulunan yerlerde 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemesi İhtisas Mahkemesi olarak yetkilendirilmiş olup, mahkemenin görevine ilişkin kuralların kamu düzeni ile ilgili olup, temyiz aşaması da dahil olmak üzere yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınmasının usul hukukunun yerleşik bir kuralı olması karşısında, davaya konu uyuşmazlığa bakmak ticaret mahkemesinin görevi dışında kalmaktadır. Bu itibarla, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2- Bozma neden ve şekline göre de, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy