(6762 S. K. m. 1301) (1086 S. K. m. 417, 423) (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bağcılar Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.04.2002 tarih ve 2001/2394-2002/868 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline kasko poliçesi ile sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu oluşan hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, davalı tarafın zorunlu trafik sigortacısı tarafından 750.000.000 TL. ödeneceğinin bildirildiğini ileri sürerek, bakiye 6.846.000.000 TL.nın 21.06.2001 ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, kusur oranı ve hasar miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu trafik kazasında davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, 6.750.000.000 TL.nın 11.05.2003 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, davacı şirkete kasko sigorta poliçesiyle sigortalı araçta meydana gelen hasarın rücuen tazmini istemine ilişkindir. Davacı vekili, 6.846.000.000 TL.nın tahsilini istemiş, mahkemece 6.750.000.000 TL.nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine göre, yargılama giderleri konusunda HUMK.nun 417. maddesindeki hükmün dikkate alınması gerekmektedir. HUMK.nun 423. maddesinin 6.bendinde vekalet ücreti de yargılama giderlerinden sayıldığına göre, davanın kabul ve red oranları dikkate alınarak HUMK.nun 417. ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. maddesine uygun olarak davalılar vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, anılan hükümlerin dikkate alınmaması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy