11. Hukuk Dairesi 2004/11854 E., 2005/9810 K.
"İçtihat Metni"
Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 4.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.06.2004 tarih ve 2003/119-2004/469 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin satmak üzere Almanya'dan satın aldığı malların Türkiye'ye karayolu ile taşınması konusunda davalı ile firma ile anlaşarak 150 Euro navlun ücretini ödediğini, davalının müvekkilini oyalayarak bu taşımayı yapmaması nedeniyle ve malların sipariş veren şirketlere teslimi geciktiği için taşımanın başka bir firmaya hava yoluyla yaptırıldığını , müvekkilinin bu firmaya 650 Euro ödemek zorunda kaldığını, taşımanın gecikmesi nedeniyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 650 Euro'nun ödeme tarihinden ve 5.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont oranında faiziyle birlikte karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, uluslar arası karayoluyla taşımaya ilişkin uyuşmazlıkta CMR hükümlerinin uygulanması gerektiği,davacı taraf, davalının yapmaması nedeniyle taşıma işini yaptırdığı üçüncü kişiye 650 Euro ödemişse de anılan konvansiyonun 23/5. maddesi hükmü gereğince taşıma sözleşmesinin gereği gibi ifa edilememesi nedeniyle ortaya çıkan zararın taşıma ücretiyle sınırlandırılmış olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,150 Euro'nun CMR 27/1.maddesi gereğince davacının ihbarı ile oluşan 3.12.2002 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut olayın özellikleri itibarıyla manevi tazminat koşulları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Taşıyıcının CMR uyarınca sorumluluğu,mallar teslim alındıktan sonra söz konusu olacağı için ,malların teslim alınmaması durumunda sözleşmeye aykırılık dolayısıyla söz konusu olacak sorumluluk CMR hükümlerine göre değil, kanunlar ihtilafı kuralları gereği yetkili olan milli hukuka göre çözülecektir.(Doç.Dr.Ziya Akıncı, Karayolu ile Milletlerarası Eşya taşımacılığı ve CMR, sayfa 88) Somut olayda taraflar arasında sözlü taşıma akti yapıldığı ve 150 Euro navlun peşin olarak ödendiği halde davalının malları hiç teslim almadığı ve taşımayı gerçekleştirmediği için davacı taşımayı başka bir firmaya zaman kalmadığından havayolu ile yaptırmak zorunda kaldığını ileri sürerek bu firmaya ödediği 650 Euronun davalıdan tahsilini istemiştir. Taşımanın hiç yapılmamış olması nedeniyle davalı taşıyıcının sorumluluğunun genel hükümler çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, somut olaya uygulanması mümkün olmayan gecikme halinde zararın tazminine ilişkin CMR'nin 23/5.maddesi gereğince taşıma ücretiyle sınırlı sorumluluğa dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.