(4389 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.06.2004 tarih ve 2001/1613-2004/465 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile Esbank A.Ş.nin Bornova şubesi arasında POS cihazı kullanma sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 11. maddesinde bankanın kredi kartları ile düzenlenen satış belgeleri için 29 gün bloke alınarak %0 komisyon tayin edildiğini, diğer yurt içi banka kredi kartları ile düzenlenen satış belgeleri için paranın blokede kalması ve komisyon alınmasının kararlaştırılmadığını, üç yıllık süredeki uygulamanın sözleşmeye uygun olduğunu, Esbank A.Ş. nin davalı bankaya devrinden sonra 11.9.2001 tarihli yazı ile hesapta bulunan paradan 26.664.900.748.TL.sının komisyon olarak kesildiğinin bildirildiğini, komisyon oranının haksız ve fazla kesildiğini, ileri sürerek, anılan miktarın iadenin talep edildiği 12.9.2001 tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının POS cihazı üzerindeki işlemlerinin azalması nedeniyle cironun ertesi gün ödenmesi ve %8,50 komisyon alınmasına karar verildiğini, sözleşmede de bankanın haber vermeden tek taraflı olarak komisyon oranlarını değiştirme yetkisinin bulunduğunu, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davanın kısmen kabulü ile 20.085.374.378.TL.sının temerrüt tarihi 13.9.2001 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, banka tarafından haksız kesildiği iddia edilen komisyon bedelinin istirdatı istemine ilişkindir. Davacı, üye işyeri sözleşmesini Esbank A.Ş. ile akdetmiştir. Anılan banka 21.12.1999 tarihinde TMSF.na devir edilmiş, 15.06.2001 tarihinde Etibank A.Ş. ile birleştirilmiştir. Etibank A.Ş. ise, 21.12.1999 tarihinde TMSF na devir edilmiş ve daha sonra 04.04.2002 tarihinde genel kurulda alınan karar ile tasfiye kaldırılarak Bayındırbank ile birleştirilmiş bulunmaktadır.
4389 sayılı Bankalar Kanununun 14. maddesinin maddesinin 5 numaralı fıkrasını değiştiren 4743 sayılı Yasa'nın 5. maddesi gereğince davalı banka harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece davalı bankanın yargılama harcı ile sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK.438/7. madde hükmü uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm kısmının üçüncü fıkrasında yer alan peşin harcın mahsubu ile bakiye 724.611.000.TL.harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı Yasa'yla değişik 14/5/c maddesi gereğince davalı Etibank'tan harç alınmasına mahal olmadığına, 17.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy