(818 S. K. m. 125) (5846 S. K. m. 68, 70)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.07.2004 tarih ve 2001/1203 - 2004/441 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 1959 yapımı Kıbrıs Şehitleri-Vatan Fedaileri isimli filmin yapımcısı ve sahibi olduğunu, davalının filmin ismini değiştirmek suretiyle filmi TRT.ye sattığını, bu durumun haksız rekabet olduğunu, müvekkilinin zarara uğramış olduğunu ileri sürerek, mali ve telif haklarının ihlal edilmiş olduğunun tespiti ile 5.000.000.000.-TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, isim değişikliğini Milli Filmler Kültür Merkezi sahibinin yaptığını, filmin halen sahibinin Sezer Film olması nedeniyle husumetleri bulunmadığını, filmin 1974 yılında gösterilmiş olduğunu bu nedenle zamanaşımının da gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, B.K.nun 125 nci maddesine göre zamanaşımının gerçekleşmediği, her iki filmin senaryo, görüntü, ses ve kurgusunun aynı olduğu, davalının eyleminin mali haklara tecavüz olduğu gerekçesiyle, tecavüzün tespiti ve önlenmesine, toplam 2.350.245.456.-TL mali hak bedelinin asıl alacak bedeli 601.675.000.-TL.ya dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davacının yapımcısı ve sahibi olduğu filmin davalı tarafından değiştirilerek piyasaya sunulması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Davalı vekili süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş olup, mahkemece son celse zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek, gerekçeli kararda zamanaşımının başlangıcı gösterilmeksizin B.K.nun 125. maddesine göre zamanaşımının gerçekleşmediği belirtilmiştir.
Zamanaşımı def'inin değerlendirilebilmesi için davacının davasını hangi kanun hükümlerine dayandırdığı, bir başka deyişle, davalının eylemi nedeniyle istenilen korumanın kapsamının davacı tarafından açıklanması gerekmektedir.
Uyuşmazlığa konu sinema filmi, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser niteliğinde olup, anılan kanunun koruması altında ise de, davacının dava dilekçesinden talep ettiği tazminatın anılan kanunun 68 nci maddesine mi dayalı olduğu yoksa 70 nci maddesine mi dayalı olduğu anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece, davacıya talebinin açıklattırılması suretiyle dayanılan kanun hükmüne göre davalının zamanaşımı def'inin ve ardından işin esasına girildiği takdirde tazminat hesabının yapılması gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan yazılı olduğu şekilde zamanaşımı değerlendirmesi yapılması ve tazminat hesaplanması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy