(6762 S. K. m. 781, 785)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.07.2004 tarih ve 2003/672-2004/372 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dışı Bosch firmasının bayiliğini yapan müvekkilinin Bodrum'daki müşterisine satmış bulunduğu beyaz eşyaların taşınması işinin davalı tarafından üstlenildiğini, taşıma sırasında fırının hasarlandığını, alıcısı tarafından teslim alınmadığını, bu nedenle de davalı tarafından teslim edilmediğini, bedelinin ödenmesi için çekilen ihtarnamenin cevapsız bırakıldığını, sonradan tamiratın yapılarak teslim alınmasının istendiğini, müvekkilinin orijinal mal sattığını ileri sürerek, 1.235.200.000 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, hasarın taşıma sırasında meydana gelip gelmediğinin belli olmadığını, fırının camının kırılması nedeniyle orijinali ile değiştirildiğini, zararı aynen tazmin ettiğini, değer kaybının bulunmadığını, bedelin tazminini gerektirir durumun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma sözleşmesi olduğu, davacının müşterisine davalı vasıtasıyla gönderdiği beyaz eşyalardan fırının hasarlandığı, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediği yönünde davalının açık savunmasının bulunmadığı, esas itibariyle ihtirazi kayıtsız emtiaları aldığı, bir kanıt sunmadığı, varlığı tartışmasız olan hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, bu hasarın ön kapak deformasyonu ve camının kırılmasından ibaret bulunduğu, davalının bu hasarları tamir ettirerek emtiayı teslim etmek istediği, Bosch firmasının bayiliğini yapan davacının ikinci el emtia sattığının ileri sürülmediği, orijinal emtia satan davacının tamir edilerek vasfından kaybeden malı teslim almaya zorlanmasının düşünülemeyeceği, davalının tam ziya nedeniyle tazmin yükümlülüğünün bulunduğu, TTK nun 785 nci maddesine göre irsaliyeli faturadaki değerden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.168.200.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. TTK. nun 781 nci maddesi uyarınca taşıyıcı, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde uğradığı ziya ve hasardan sorumludur. Somut olayda davalı taşıyıcı bu sorumluluktan kurtulmasını gerektiren yasada yazılı hallerden birinin varlığını ispat etmiş değildir. Sözleşmeye konu emtialar arasında bulunan fırının taşıma sırasında hasarlandığı, bu nedenle alıcısı tarafından kabul edilmediği, davalı tarafından geri getirildiği hususları da çekişmesizdir. Davacı vekili, bayi olarak orijinal mal satışı yapan müvekkilinin fırını bu haliyle satamayacağını ileri sürerek, bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili, müvekkilinin fırın emtiasının hasarlı kısımlarını servisine tamir ettirdiğini, değer kaybının bulunmadığını, zararın aynen tazmin edildiğini savunmuştur. Dosya kapsamından fırının hasarının giderildiği, halen davalı zilyetliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, uzman bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılarak davacının ticari itibarına helal gelmeden fırını bu haliyle iş yerinde satıp satamayacağının açıklığa kavuşturulması, satılabilecek nitelikte olduğunun belirlenmesi halinde kıymet kaybının tespit ettirilmesi ve bu miktarın tahsili ile malın iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy