(CMR. m. 16) (6762 S. K. m. 790) (1086 S. K. m. 440)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.10.2002 gün ve 1999/1178-2003/1112 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.09.2003 gün ve 2003/2343-8328 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 34 FBV 61 plakalı aracı ile davalı şirketin Rusya bürosundan Türkiye'ye kereste emtiasının taşınması konusunda yapılan sözleşme gereği taşıma işini 01.04.1999 tarihinde gerçekleştirip, yüke ilişkin evrakı üst taşıyıcı davalıya 05.04.1999 tarihinde teslim etmesine rağmen, yükün alınmayıp gümrükte beklemesi üzerine oluşan navlun bedeli, bekleme ücreti, gümrük muamele bedeli ve ambar bekleme kira ücreti toplamı 22.200 USD alacaklarının ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibine geçtiklerini,davalının yaptığı haksız itiraz üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye göre nakliyenin 19.03.1999 tarihinde başlayıp, 05.04.1999 tarihinde İstanbul Gümrüğü'ne geldiğini, alıcının yükü teslim almaması üzerine, davacının TTK. nun 790 CMR Konvansiyonu'nun 16/2 maddesi uyarınca mahkemeden 11.05.1999 tarihinde hapis hakkı ve yed-i eminlik kararı aldığını bu tarihte taşımanın bittiğini, istemin haksız olduğunu, davacı elinde kalan mal bedeli ile taşımadaki gecikme bedelinin davacı alacağı ile takas edilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, inkar tazminatını isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Davacı vekilinin ve katılma yolu ile de davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı vekilinin itirazları reddolunmuş yerel mahkeme kararı geç taşıma hesabı yönünden davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili, eski iddialarını ve temyiz itirazlarını tekrarlayarak karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK. nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK. nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 20.600.000. lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3.madde hükmü uyarınca, takdiren 111.405.000. lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy