(CMR m. 17)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.09.2004 tarih ve 2002/144 - 2004/620 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışında satın aldığı aracını Ankara'ya getirilmek üzere davalı şirkete ait araca 01.12.2000 tarihinde Bişkek (Kırgızistan)'da yüklettiğini, taahhütname gereği aracın en geç 20.12.2000 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 62 gün sonra 19.02.2001 tarihinde teslim edildiğini, taahhütnamede gecikilen her gün için 100 USD ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek 6200 USD karşılığı 8.307.268.400.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak taraf olmadığı dava konusu taşıma işine ilişkin taşıma sözleşmesinin (taahhütnamesinin) müvekkilini bağlamadığını, müvekkili şirketin yetkili kılıp temsilci olarak atadığı kişiler tarafından sözleşme yapılmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, taahhütnameden müvekkilinin bilgisi dışında ve rızası hilafına tır karnesini kullanarak geri dönüş yükü alan şoförün sorumlu olduğunu, dönüşte aracın arızalandığını, bu sırada aracını gümrüksüz olarak yurda sokmak isteyen ancak sürücüyü ikna edemeyen davacı araca ilişkin belgeleri alıp gittiğinden gecikmeye kendisinin sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen 09.06.2004 tarihli bilirkişi raporuna göre, taahhütnamede davalı şirkete izafeten atılmış bir imza bulunmadığı, sadece davalı şirketin taşımayı yapan şoförünün imzasının bulunduğu, boş tır karnesi ve CMR belgesinin şoföre kendi kendine dönüş yükü bulması amacıyla değil, Baraskay Transport isimli firmanın davalı şirkete dönüş yükü bulması durumunda kullanılmak üzere verildiği, davalı şoförün taahhütnameyi kendi adına imzaladığı, bu nedenle taahhütnamenin ve taahhütnamedeki ceza koşulunun davalı şirket yönünden bağlayıcı olmayacağı, CMR hamule senedinde herhangi bir cezai şart koşulu bulunmadığı, ayrıca davacının geçici plakanın geçerlik süresinin dolmasına 17-18 gün var iken taşınan yükün iadesine yöneldiği, bunu başaramayınca yeni plaka çıkardığı, gecikmeye bu hususun sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy