(CMR. m. 30)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 15.02.2001 tarih ve 2000/265-2001/61 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın, davalı tarafından İstanbul'dan Rusya'ya taşınması sırasında bu mallardan 6 adet akünün hasarlandığını, hasar bedeli olan 726.463.000 liranın müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, CMR. Konvansiyonunun 30 ncu maddesi hükmü gereğince, belirli süre içinde hasar tespiti ve ihbarı yapılmadığını, müvekkilinin malı aldığı şekilde teslim etmiş sayıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, hasar ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemiz'ce bozulmuş, mahkemece direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararının davacı vekilince temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca, bozma kararından esinlenerek oluşturulmuş yeni bir hüküm kurulduğu, kararın direnme kararı olmadığı gerekçesiyle, dosya Dairemiz'e gönderilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.140.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy