(3095 S. K. m. 1) (4922 S. K. m. 3) (6762 S. K. m. 1373)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.01.2004 tarih ve 2001/552-2004/19 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2005 gününde davacı avukatı Ahmet Uçar ile davalı avukatı M.Haşim Mısır gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince 2001 yılında satın alınan Zeugma 1 adlı gezi teknesinin 05.06.2001 tarihinde davalı şirkete sigorta ettirildiğini, teknenin 01.10.2001 tarihinde Birecik Baraj Gölü'nde bulunduğu esnada çıkan yangında tamamen yandığını, kalan motor ve diğer demir parçalarının da batarak kaybolduğunu, sigorta bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 132.000.000.000 TL.nin olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 05.06.2001 tarihli sigorta sözleşmesinde teknenin Gezi Tur Teknesi olarak sigortalandığını, yaptırılan incelemede ise, tekneni kıyıya sabitlenerek içkili lokanta olarak kullanıldığının tespit edildiğini, sigorta sözleşmesi yapılmadan teknenin lokanta olarak çalıştırılmasının amaçlandığını, ancak bu durumun sigortacıdan gizlendiğini, teknenin lokanta haline getirilmesinin, rizikoyu ağırlaştırdığını, TTK. nun 1373. maddesi uyarınca hasardan müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, teknenin yeterli denizci ehliyetine sahip, göl ve nehir aracı sürücü yeterlilik belgesi bulunan Barış Akdamar adına düzenlenmiş belge ile kullanıldığını, 4922 sayılı Kanun'un 3. maddesi gereğince denize elverişli olduğunun saptanabilmesi için yangından konuma ve yangın söndürme cihazlarının kontrol edilip denize elverişlilik belgesinin verilebileceği, sözleşmenin yorumunda, teknenin ticari amaçla kullanıldığı ve hasarın sigorta kapsamında bulunduğu, teknenin gerçek değerinin 75.000.000.000 TL. olduğu gerekçesiyle, 75.000.000.000 TL. nın 04.10.2001 tarihinden itibaren %60 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekili, 132.000.000.000 TL. nın olay tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece 75.000.000.000 TL. nın 04.10.2001 tarihinden itibaren %60 oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
3095 sayılı Yasa'nın 1.maddesi uyarınca, 01.01.1998 tarihinden itibaren %50 olan yasal faiz oranı, 4489 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile yapılan değişiklikle, 01.01.2001 tarihinden itibaren reeskont oranı olarak değiştirilmiştir. Ticari faiz kavramı, yasal faiz anlamında olup, mahkemece, 30.10.2001 tarihinde açılan davada, davacı istemine uygun olarak, 3095 sayılı Yasa'nın 1.maddesinde yazılı faiz oranına hükmedilmiş ise de, hükmün infaz tarihine kadar reeskont oranında meydana gelecek değişiklikler konusunda bir karar verilmemiştir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, HUMK.438/7. Maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 1.bendindeki %60 faiziyle sözcüklerinden sonra gelmek kaydıyla (%60 oranını geçmemek kaydıyla, T.C Merkez Bankasınca reeskont oranında yapılacak değişikliklerin infazda dikkate alınarak) ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, takdir edilen 400.00 YTL. duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy