(2004 S. K. m. 72) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Hukuk Mahkemesince verilen 27.06.2002 tarih ve 2001/954-2002/472 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan B. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan acente aracılığı ile diğer davalı sigortaya kasko poliçesi ile sigorta ettirdiği aracının primlerini acenteye ödediğini ve makbuzların müvekkiline fakslandığını, buna rağmen icra takibine uğradığını, takibin kesinleşmesi üzerine yapılan haciz baskısı altında 75.000.000 lira ödeme yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin takip talebindeki toplam borç miktarı olan 476.160.000 lira borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 tazminatın, faiziyle 500.000.000 lira manevi tazminatın tahsiline, 750.000.000 liranın faiziyle istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına, toplanan kanıtlara, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan takip alacaklısı acentenin prim borçlarını makbuzlar karşılı tahsil ettiği halde davacı aleyhine takibe giriştiği, bu davalının isticvap davetiyesine de cevap vermediği, diğer davalı sigortanın takip alacaklısı olmadığı, davacının icra tehdidi altında 175.000.000 lira ödeme yaptığı, davacının evine iki kez hacze gidildiği, küçük düşürüldüğü, üzüntü ve elem duyduğu gerekçeleriyle, davanın davalılardan acente bakımından kabulüne, takip haksız ve kötü niyetli olmadığından %40 tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan B. Ltd. Şti. vekili etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan B. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, menfi tespit, istirdat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Davalılardan-alacaklı B. Ltd. Şti. vekili, takip dosyasındaki imzalı beyanında, davacı-borçludan 24.10.2001 tarihinde 100.000.000 lira, 28.11.2001 tarihinde 75.000.000 lira haricen tahsil ettiğini bildirmiş, davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde bu tarihleri doğrulamış, bu tarihler mahkemece de böyle kabul edilmiş olup, bu tarihler ödeme emrinin kesinleşmesinden sonraya rastlamaktadır.
Dava, 12.12.2001 tarihinde açılmış olup, takip talebindeki toplam borç miktarı için borçlu olunmadığının tespiti talebinden başka, 75.000.000 liranın istirdadı da istenilmiştir. Davacı vekili, cevaba cevap dilekçesinde 100.000.000 liranın da istirdadını istemiş ise de, bu dilekçe ıslah dilekçesi biçiminde kaleme alınmamış, ıslahtan söz dahi edilmemiştir.
Bu durumda, mahkemece, bu 100.000.000 lira ödemenin menfi tespit davası açılmadan önce yapıldığı, dolayısıyla İİK. nun 72/7 nci madde hükmü koşulunun gerçekleşmediği, istirdat isteminin de esasen sadece 75.000.000 lira ile sınırlı olduğu gözetilerek, istirdat isteminin bu meblağ kadar kabulü gerekirken, istem dışına çıkarılarak, 100.000.000 liranın da istirdadına karar verilmesi suretiyle, HUMK. nun 74 ncü madde hükmünün ihlali doğru olmamıştır.
Öte yandan, kesinleşen takip üzerine alacaklı vekilinin istemi ile davacının evine hacze gidilmesi, yasal hakkın kullanımı olup, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle, manevi tazminat isteminin reddine verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile aksi yönde hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy