(4077 S. K. m. 10, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Derinkuyu Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.11.2003 tarih ve 2003/23-2003/112 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Ali Yücel'in davalı bankadan aldığı kredi kartına 80.000.000 TL limit ile müteselsil kefil olduğunu, ödenmeyen borç için hakkında yürütülen icra takibine ilişkin borçlu bulunmadığının tespiti ile ödemiş olduğu 509.340.000 TL'nin temerrüt faiziyle istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının sorumlu olduğu limit düşüldükten sonra artan kısım bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, kredi kartı üyelik sözleşmesine dayalı alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Kararı temyiz edilen Derinkuyu Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen hükümden önce, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun`un 10 ncu maddesine eklenen 10/A madde hükmünde kredi kartı ile ilgili düzenlemeye yer verilmiş ve tüketici kredisine ilişkin 10 ncu maddeye atıf yapılmış olup, 23/1 nci madde hükmü karşısında, bu davaya bakmak tüketici mahkemelerinin görevine girmiştir.
Öte yandan, bu davalar aynı Kanun'un 23/2 nci madde hükmüne göre, harçtan muaftır.
Mahkemelerin görevi, dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir.
Somut olayda, Derinkuyu'da müstakil bir tüketici mahkemesi ve ticaret mahkemesi bulunmamaktadır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu`nun 22.6.1995 tarih ve 437 sayılı kararına göre, tüketici mahkemesi kuruluncaya kadar bu mahkemelerde görülmesi gereken davalara, o yerde varsa ticaret mahkemesinin, yok ise, sadece 1 ve 2 nolu asliye hukuk mahkemesi bulunan yerler için 1 nolu, üç yada daha fazla asliye hukuk mahkemesi bulunan yerler için, üç nolu asliye hukuk mahkemesince bakılması gerekmektedir.
O halde, mahkemece, bu davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına ilişkin bir ara kararı verilerek, yukarıda belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde davanın ele alınması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılması doğru olmamıştır.
2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy