(Uluslar Arası Hava Taşımalarına İlişkin Bazı Kuralların Birleştirilmesi Hakkında Sözleşme (Varşova Konvansiyonu) m. 22) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.12.2003 tarih ve 2002/549-2003/738 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat sigorta poliçesi düzenlenen emtianın davalı tarafından gerçekleştirilen hava yolu ile taşıması sırasında kaybolduğunu, sigorta bedelinin sigortalıya ödendiğini, yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Varşova konvansiyonu uyarınca sorumluluklarının sınırlı olduğunu, bu miktarında 10 Dolar olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davalı taşıyıcının zarardan sorumlu olduğu, davalının taşınan emtianın değerini bilmesi nedeniyle sınırlı sorumlu olamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 489.149.610.TL. asıl alacak ile 66.850.446.TL. işlemiş faiz yönünden devamına karar verilmiştir.
Dava, hava yolu ile uluslararası taşıma sırasında emtianın kaybolması nedeniyle uğranılan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir.
4 numaralı Montreal Protokolü ile değişik Varşova Konvansiyonu'nun 22.maddesinin 2.fıkrasının (a) bendinde taşıyıcının sorumluluğu sınırlandırılmıştır.
Davaya konu Hava Taşıma Faturası tercümesinde, Gönderenin beyan ettiği değer bölümünde, Müşteriler İçin:222.00 , Nakliyat İçin:M/F kaydı vardır. Mahkemece, hava taşıma faturasında yazılı M/F kaydının, uluslararası hava yolu ile yapılan taşımalar bakımından ne anlama geldiğinin ve gönderilen eşyanın değeri yönünde bir meblağı ifade edip etmediğinin araştırılarak, davalının sınırlı sorumluluğu bulunduğuna dair savunmasının Varşova Konvansiyonu'nun 22.maddesinin 2.fıkrasının (a) bendi hükmüne göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy