(1136 S. K. m. 136) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.9.2003 tarih ve 2002/757-2003/483 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. P. Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait otobüste yolcu olarak seyahat ettiği esnada meydana gelen trafik kazası sonucu ağır şekilde yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek ıslah sonucu estetik müdahale gideri 1.500.000.000 TL maddi tazminatı ile 20.000.000.000 TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın yetkisiz mahkemede açılmış olduğunu, yetkili mahkemenin müvekkillerinin iş merkezinin bulunduğu ve yolcu biletinin satıldığı Trabzon Mahkemeleri olduğunu, davacının maddi ve manevi zararının oluşmadığını, davacının tedavi giderlerinin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kuruluşunca karşılandığını, kazadan dolayı davacıya haricen 1.120.000.000 TL ödendiğini savunarak davanın yetki ve esas yönlerinden reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma sözleşmesinin ifa edileceği varma yerinin Ankara oluşu nedeniyle mahkemenin yetkili olduğu, davalıdan alınan paranın 120.000.000 TL sının ambulans gideri olup, 1.000.000.000 TL sının tedavi giderlerine harcandığı, buna göre talep edilen maddi tazminattan bu miktarın indirilmesi gerektiği belirtilerek, 500.000.000 TL maddi ve davacının yüzündeki lezyonların sabit eser niteliğinde olduğu, yolcu konumunda olup müterafik kusurunun bulunmayışı nedeniyle de takdiren 4.000.000.000 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, reddedilen maddi tazminat miktarı yönünden 100.000.000 TL, reddedilen manevi tazminat için de Tarifenin 10/2.maddesi uyarınca davalı vekili yararına belirlenecek vekalet ücretinin davacı vekili yararına belirlenen vekalet ücretini aşamayacağı gözetildiğinde, davalılar yararına hükmedilecek vekalet ücreti manevi tazminat bakımından 380.000.000TL olmaktadır. Buna göre; davalılar yararına reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarına göre toplam 480.000.000TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 420.000.000 TL sına karar verilmesi doğru değilse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 6. bendinde geçen 420.000.000 rakamının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 480.000.000 rakamının yazılmasına kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy