(2004 S. K. m. 67) (6762 S. K. m. 1235) (Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Tüzüğü m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.02.2004 tarih ve 2002/544 - 2004/49 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin acenteliğini yaptığı geminin 14.08.2000 tarihli boğaz geçişleri için tahakkuk ettirilen fener ücretlerinin tahsili için başlattıkları takibin, davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini, % 40 icra-inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin bu gemiye acentelik hizmeti vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi raporuna göre, savunmanın aksinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davacının fener ücretine ilişkin alacağının tahsili için başlattığı takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.
Çekişme, geçiş yapan gemiye davalının acentelik hizmeti verip vermediği, dolayısıyla borçtan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Mahkemece, İstanbul Liman Başkanlığı ile Hudutlar ve Sahiller Genel Müdürlüğü'nün cevabi yazıları içeriğine göre, davalının bu hizmeti verdiğinin kesin olarak kanıtlanamadığı sonucuna varılmıştır.
Davacı vekili, bir kez de Denizcilik Bölge Müdürlüğü'nden de geçiş ile ilgili bilgi istenmesi 01.07.2003 tarihli oturumda talep edilmiş ise de, mahkemece bu yere yazı yazılmamıştır. Oysa, Türk Boğazları Deniz Trafik Düzen Tüzüğü'nün 6 ncı madde hükmünde, belirtilen özellikteki gemilerin kaptan, donatan ya da acentelerinin Seyir Planı-1'i vermeleri gerektiği öngörülmüştür. Bu itibarla, bu geminin Seyir Planı-1'inin verilip verilmediği, acentesince verilip verilmediği üzerinde durulmaması, davalının bu gemi için böyle bir plan verip vermediğinin sorulmaması doğru olmamıştır.
Diğer yandan, Hudutlar ve Sahiller Genel Müdürlüğü'nün cevabi yazı ekinde sunduğu makbuzda, 14.08.2000 ve 12/6 ibareleri geçmektedir. Davacı vekili, 12/6 ibaresinin 12.06.2000 tarihli geçişi ifade ettiğini, zira bu tarihli geçişe ilişkin temyize ekli İstanbul Boğazı Trafik Jurnal fotokopisinde, dava konusu geminin acentesi olarak Cenk yazılı olduğunu, dolayısıyla makbuzun dava konusu 14.08.2000 tarihli geçişe ilişkin olmadığını temyiz dilekçesinde ileri sürmüştür. Bu itibarla, makbuz üzerindeki tarihler ve ibareler nedeniyle doğan tereddütün giderilmesi de gerekmektedir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklana nedenle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy