(3095 S. K. m. 1) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.12.2003 tarih ve sayılı 2003/13-2003/660 kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin ihraç edildiğini, ödemiş olduğu aidat bedelleri toplamı 1.570.000.000. TL. nin ödenmediğini ileri sürerek, anılan bedelin ihraç tarihi 5.10.1999 tarihinden itibaren %244 temerrüt faiziyle davalı kooperatiften tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı kooperatif temsilcisi, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, keşif ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 393.285.982.TL. nin değişen oranlar uygulanmak suretiyle % 60 iskonto faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davacı kooperatif üyesinin, ihraç edildiği kooperatife ödemiş olduğu aidat bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacı lehine hükmedilen alacağa temerrüt faizi olarak, değişen oranlarda %60 iskonto faizine hükmedilmiş ise de 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da iskonto faizine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle, infazda tereddüde neden olacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Öte yandan 01.01.2000 tarihinden itibaren 4489 sayılı yasa ile değişik 3095 sayılı yasanın 1 nci maddesi hükmüne göre reeskont faizi, yasal faiz olarak kabul edilmiş ise de iskonto faizinin, yasal faiz olan reeskont faizi olarak anlaşılmasının kabulü de mümkün bulunmamaktadır. Kararın, anılan nedenlerle, davacı yararına bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi hükmü uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (Hüküm) bölümünün birinci paragrafının ikinci satırında yer alan %60 oranında iskonto faizi ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine yasal faiz ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy