(2918 S. K. m. 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.02.2004 tarih ve 2002/647 - 2004/22 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı sigorta şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı bulundukları aracın müvekkilinin ticari taksi olarak çalışan aracına kusurlu olarak çarpması sonucu zarara, neden olduğunu ileri sürerek, 2.200.000.000.- TL. maddi tazminat ile aracın çalışmamasından kaynaklanan 975.000.000.- TL. kazanç kaybı toplamı 3.175.000.000.- TL.'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı D.G. vekili, kusur oranının doğru olmadığını, %70 oranına tekabül eden zarar miktarını kabul ettiklerini, kazanç kaybının doğru olduğunu, ancak talebin fazla bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuş, karşı davasında da; müvekkili aracında meydana gelen 77.880.000.-TL. maddi zarar ile 326.800.000.- TL. gelir kaybının tahsilini istemiştir.
Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacının ihtirazi kayıt koymadan araç zararı konusunda ibraname tanzim ettiği, hasar yönüyle alacağının bulunmadığı, ancak kazanç kaybı yönüyle talep haklanın olduğu gerekçesiyle, hasar miktarı bakımından konusuz kalan davanın reddine, 780.000.000.- TL. kazanç kaybının davalı taraftan tahsili ile davacıya verilmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, asıl davada kazanç kaybı bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına, kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı D.G. yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine uygun şekilde vekalet ücreti tayin edilmesinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı G.Ö. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Asıl ve karşılık dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar bedeli ile kazanç kaybının tahsili istemlerine ilişkindir.
Davacı-karşı davalı vekili, 2.200.000.000.- TL. araç hasarı ve 975.000.000.- TL.'den oluşan ticari araç kazanç kaybı toplamı 3.175.000.000.- TL. maddi zararın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. Ancak, kazanç kaybı bakımından davanın kısmen kabulüne, 780.000.000.- TL.'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesine rağmen, temerrüt faizi istemine ilişkin olumla ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz istemine gelince; Davacı-karşı davalı vekili, müvekkiline ait 26 T 0422 plakalı aracın ticari taksinin çalıştırılmamasından dolayı kazanç kaybı zararın da tahsilini talep etmiştir. Davalı İsviçre Sigorta A.Ş.'nin zarara neden olan aracın trafik sigortacısı olduğu dikkate alınarak kazanç kaybından dolayı sorumluluğuna hükmedilmiştir. Ancak, zarar gören aracın çalıştırılmamasından kaynaklanan kazanç kaybı zararı, ayrıca teminat verilmediği sürece trafik sigorta poliçesi kapsamında yer alan zarar türlerinden değildir. Bu nedenle, davalı sigorta şirketinin kazanç kaybından dolayı sorumluluğuna hükmedilmesi yanlış olmuştur. Öte yandan, yargılama sürecinde davacı-karşılık davanın davalısı G.Ö. vekilinin hasar bedelini davalı İsviçre Sigorta A.Ş.'den tahsil edip bu davalı hakkındaki davadan feragat ettiğine dair "ibraname, feragatname ve makbuz" başlıklı belge düzenleyip dosyaya sunduğu da sabittir. Dosyaya ibraz edilen belgenin feragat bakımından değerlendirilmemesi de doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı G.Ö. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı G.Ö. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, mümeyyiz davacı-karşı davalı G.Ö., ( 3 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, davalı İsviçre Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy